دود سیگار محیطی خطر مشکلات بینی و سینوس را بالا می‌برد


تحقیقات- همشهری آنلاین:
یک پژوهش جدید نشان می‌دهد سیگار کشیدن افراد دیگر ممکن است مقصر بیشتر موارد خارش مزمن، آبریزش بینی و ناراحتی سینوس – که به نام رینوسینوزیت خوانده می‌شود - باشد.
به گزارش خبرگزاری رویترز دکتر سی مارتین تامماگی از دانشگاه بروک در سنت کاترین اونتاریوی کاندا یکی از این پژوهشگران گفت: "اگر شما سابقه رینوسینوزیت مزمن دارید یا مجاری بینی یا سینوس حساس دارید، در این صورت مطلقا باید از دود سیگار محیطی پرهیز کنید."

تماممگی و همکارانش دریافتند که قرارگیری در معرض دود سیگار محیطی – به خصوص در محل کار و در گردهمایی‌های خصوصی مانند مهمانی‌ها و عروسی‌ها- احتمال ابتلا به رینوسینوزیت مزمن را می‌افزاید. در واقع آنها نتیجه گرفتند که استنشاق دود سیگار محیطی مسئول 40 درصد موارد این عارضه است.

تماممگی و همکارانش در گزارش‌شان متذکر می‌شوند که دو بررسی قبلی نشان‌دهنده آن بود که رابطه‌ای میان دود سیگار محیطی و رینوسینوزیت مزمن وجود دارد.

آنها برای بررسی از 306 فرد بزرگسال غیرسیگاری را که دچار این عارضه شده بودند، و 306 فرد بزرگسال غیرسیگاری سالم به عنوان "گروه شاهد" در مورد قرارگیری‌شان در مقابل دود سیگار محیطی در خانه، محل کار، مکان‌‌های عمومی، و جمع‌های خصوصی سوال کردند.

9 درصد از گروه شاهد و 13 درصد از بیماران در خانه؛ 7 درصد از گروه شاهد و 19 درصد از بیماران در محل کار؛ 84 درصد گروه شاهد و 90 درصد بیماران در مکان‌های عمومی؛ و 28 درصد گروه شاهد و و51 درصد بیماران در جمع‌های خصوصی در معرض دود سیگار محیطی بودند.

تماممگی و همکارانش پس از در نظر گرفتن وضعیت اجتماعی-اقتصادی، آلودگی هوا، قرارگیری در معرض مواد شیمایی و سایر عوامل مربوط دریافتند که قرار گرفتن در معرض دود سیگار خطر در محل کار خطر ابتلا به رینوسینوزیت را تقریبا سه برابر و استنشاق دود سیگار محیطی در جمع‌های خصوصی این خطر را بیش از دوبرابر می‌کند.

با اینکه استنشاق دود سیگار محیطی در خانه و مکان‌های عمومی نیز خطر رینوسینوزیت را می‌افزودند، اما این افزایش از لحاظ آماری قابل‌توجه نبود، به عبارت دیگر ممکن است اتفاقی بوده باشد. اما هر چه فرد در مکان‌های بیشتری در معرض دود سیگار محیطی بود، خطر رینوسینوزیت در او بیشتر می‌شد؛ به طوری که با افزایش هر مکان دودآلود این خطر دوبرابر می‌‌شد

بچه‌های خود را زود بخوابانید تا معتاد نشوند
تحقیقات جدید نشان می‌دهد نوجوانانی که خواب شب هنگام خوبی دارند با احتمال کم‌تری به سمت استفاده از مواد مخدر می‌روند.


به گزارش "سرویس فضای مجازی " خبرگزاری فارس، تلگراف اعلام کرد؛ دانشمندان با انجام مطالعاتی متوجه شدند نوجوانانی که با محدود کردن استفاده از کامپیوتر و موبایل خود در هنگام شب زودتر به رختخواب می‌روند و خواب بهتری دارند با احتمال کم‌تری به سمت مصرف مواد مخدر مانند ماریجوآنا می‌روند.
تحقیقات نشان می‌دهد عادت بد خوابیدن و استفاده از مواد مخدر در میان نوجوانان سرایت می‌کند و به همین دلیل والدین نه تنها باید سعی کنند فرزندان خود را به موقع به رختخواب بفرستند، بلکه باید از خواب خوب دوستان فرزندانشان هم اطمینان حاصل کنند تا نتیجه بهتری بگیرند.
مطالعات قبلی نشان داده بود که استفاده از مواد مخدر باعث کاهش خواب نوجوانان می‌شود. اما اکنون محققان به این نتیجه رسیدند که نوجوانانی که خواب مناسب و کافی ندارند نیز با احتمال بیش‌تری به سمت مصرف مواد مخدر متمایل می‌شوند.
دکتر سارا مدنیک از دانشگاه کالیفرنیا که این تحقیقات را رهبری کرده است در این باره گفت: رفتارهای ما به یکدیگر مرتبط است و ما باید در مورد تاثیر یک رفتار خاص روی زندگی خود توجه بیش‌تری کنیم.
بنابر این اگر والدین، مدارس و قانون به دنبال آن هستند که برای مثال مصرف مواد مخدر را در بین نوجوانان کاهش دهند، باید دیگر رفتارهای آن‌ها مانند عادات درست خوابیدن را نیز در نظر بگیرند.
برای این که نوجوانان خواب بهتری داشته باشند روش‌های زیادی هست.برای مثال باید تلوزیون را از اتاق خواب آن‌ها خارج کنید و استفاده از کامپیوتر و تلفن را به ساعات روزانه محدود کنید.
تحقیقات نشان داده است بدخوابی و استفاده از مواد مخدر می‌توانند در بین گروه‌های دوستان منتقل شود و بقیه اعضای یک گروه دوستانه را نیز درگیر خود کند.
این بدان معناست که نوجوانان در صورتی که دارای دوستان بدخواب هستند با احتمال بیش‌تری به این عادت بد دچار می‌شوند.این تحقیقات با انجام مطالعاتی روی بیش از 8 هزار و 349 نوجوان انجام شده است.

در حالی که کارشناسان معتقدند انزوا و افسردگی از عواقبی است که در هنگام مصرف طولانی روانگردان‌ها ایجاد می‌شود، روانشناسان تاکید می‌کنند که گاهی جوانان برای اینکه از واقعیات زندگی دور باشند از روانگردان‌ها استفاده می‌کنند همچنین آنها معتقدند که افراد از سن 17سالگی تا زیر 30 سال تمایل زیادی به استفاده از محرک‌ها دارند و اگر مصرف این روانگردان‌ها تا مدت طولانی ادامه داشته باشد، درمان آن بسیار سخت خواهد شد.
با این اوصاف روانپزشکان معتقدند در جامعه ما، سوء مصرف الکل و بعد از آن سوء‌مصرف مواد‌مخدر و روانگردان‌ها، اختلالات خلقی مثل افسردگی و اختلال دوقطبی و در نهایت اختلالات سایکوتیک که همراه با توهم و هذیان هستند، مثل اسکیزوفرنی، از جمله اختلالاتی هستند که بیشترین میزان خودکشی و دیگرکشی در مبتلایان به آن دیده می‌شود. 
از نظر شیوع فرق زیادی با هم ندارند،سوء مصرف مواد، به‌خصوص مواد‌مخدر جدید را مهم‌ترین اختلال روانی می‌داند که در آن فرد داوری خود را در برابر حقیقت از دست می‌دهد و دست به‌خودکشی یا دیگر‌کشی می‌زند.
: علاوه بر این، در خیلی از افرادی که مبتلا به اختلال افسردگی هستند هم ممکن است فرد به‌خود یا دیگران آسیب برساند؛
به‌طوری که ثابت شده چیزی نزدیک به 15‌درصد افسرده‌ها در نهایت خودکشی می‌کنند؛ یعنی این اختلال گاهی چنان روند افسار‌‌ گسیخته‌ای پیدا می‌کند که جز ناامیدی و خودکشی راه دیگری برای بیمار باقی نمی‌ماند.
الکل بیش از همه مقصر است
 بیشترین طیف خشونت نسبت به دیگران در میان افرادی که ابتدا مبتلا به سوء‌مصرف الکل شده‌اند، دیده می‌شود.
«میزان خود‌آزاری و خودکشی در افسردگی اساسی بسیار زیاد است؛ به‌طوری که بیش از 70درصد کسانی که خودکشی می‌کنند، مبتلا به افسردگی هستند.» دکتر شهرکی با بیان این عبارات توضیح می‌دهد: علاوه بر سوء مصرف مواد در افراد مبتلا به افسردگی به‌خصوص در بیماران دوقطبی و در مرحله افسردگی، خودکشی بیشتر دیده می‌شود اما در مرحله شیدایی، چنین بیمارانی ممکن است اقدام به دیگرکشی کنند و آن‌هم تحت‌تأثیر فقدان احساس واقعیت‌سنجی است؛ یعنی این افراد هیچ‌گونه درکی از واقعیت ندارند و باورهای هذیانی در آنها زیاد است.
آرام‌بخش‌های توهم‌زا
در این میان علاوه بر الکل، مخدرهای صنعتی در واقع ترکیبی از مخدرهای سنتی با مواد شیمیایی هستند. در میان مخدرهای صنعتی، شیشه، اثری ترکیبی از توهم‌زایی و تحرک‌بخشی دارد و سیستم مرکزی اعصاب را تحریک می‌کند و باعث بروز نوعی تشنج و حرکات غیرقابل کنترل به همراه تعریق، گشادی مردمک چشم و در مجموع، کنش‌های شدید رفتاری می‌شود.
به عقیده متخصصان بر خلاف مخدرهای افیونی مانند تریاک که عموماً آرام‌بخش هستند و استعمال‌کننده را به سمت سکون و کندی حرکت می‌برند، شیشه، فرد را به سمت رفتارهای خشونت‌آمیز سوق می‌دهد.
 شیشه به اسامی گلس (Glass) و کریستال نیز شناخته می‌شود، می‌گوید: اوایل در بازار ایران این ماده جزء ترکیبات مخدر شبه‌مرفینی (هروئین) به حساب می‌آمد، ولی بعد از مدتی این ماده مجدداً به شکل اصلی خود که دارای ترکیبات محرک است، برگشته است.
 این ماده که از خانواده آمفتامین‌هاست، اثراتش درست مثل قرص اکستازی است و باعث افزایش انرژی، پر‌فعالیتی، شادابی، بی‌خوابی، افزایش تمرکز، بالارفتن درک و حس اعتماد به نفس می‌شود و به خاطر همین اثرات است که افراد در سنین 18 تا 25 سال به این مواد روی می‌آورند.
 به‌دنبال استفاده از این ترکیبات ترشح یکسری از مواد شیمیایی محرک که عامل ایجاد احساس شادی هستند، افزایش می‌یابد، می‌گوی در حالت نرمال این ترشحات به میزان متعادل در بدن ساخته و سنتز می‌شوند، ولی با مصرف این مواد میزان این ترشحات افزایش می‌یابد و در نتیجه ذخایر این ترشحات بیشتر تخلیه می‌شود.
به همین خاطر بعد از مدتی که از مصرف این ترکیبات می‌گذرد، احساس شادابی نیز از بین می‌رود و همین امر دوز مصرفی فرد را بالا می‌برد.
به گفته این متخصص، معتادان به شیشه، بعد از مدت زمانی احساس شادابی اولیه را دیگر ندارند و به‌تدریج افسردگی و احساس کسالت، خمودگی و بی‌‌‌اشتهایی در فرد زندگی او را از حالت عادی خارج می‌کند.
 مسمومیت با این ماده می‌تواند علائم خفیف (افزایش ضربان قلب، فشار خون بالا، اضطراب، پرخاشگری) تا شدید (بالا‌رفتن درجه حرارت بدن، فعالیت بیش از حد عضلانی و تخریب بافت عضلانی، تشنج، کما و مرگ) ایجاد کند، می‌گوید: در حال حاضر مشکل اصلی ما با این ترکیبات این است که برای آنها درمان اختصاصی و داروی پادزهر وجود ندارد.
مثلاً در مورد شبه‌‌‌‌مورفین‌ها ما پادزهر داریم و درصورت مراجعه این بیماران به بیمارستان از این داروها استفاده می‌کنیم ولی درمان این بیماران صرفا حمایتی است و فقط می‌توانیم فشار خون و تشنج را در آنها کنترل کنند.
به گفته کارشناسان، شیشه یک محصول آزمایشگاهی با کاربرد شیمیایی است و به خاطر فرایند سختی که در تولید این ماده وجود دارد، هزینه آن بسیار بالاست؛ به‌طوری‌که قیمت یک کیلو شیشه چیزی حدود 55 تا 70 میلیون تومان است و هر صوت‌ آن‌ با قیمت‌ بیش‌ از 20هزار تومان‌ فروخته‌ می‌شود.
به عقیده متخصصان اگر بیمار معتاد به این ماده مخدر شانس بیاورد و دچار جنون و توهم نشود، افسردگی‌های شدیدی گریبانگیرش می‌شود که کنار‌آمدن با آن تقریباً محال است.

هروئین چیست؟

هروئین یک داروی خطرناک و غیرقانونی است که پتانسیل بالای اعتیاد دارد هروئین به خانواده‌ داروهای شبه‌افیونی (اوپیوئیدها) تعلق دارد. این خانواده دارویی شامل داروهای مانند مرفین و کدئین است، که مشتقات طبیعی تریاک محسوب می‌شوند؛ و نیز شبه‌افیونی‌‌های "صناعی"‌ از جمله شامل دمرول ومتادون که به طور شیمیایی ساخته می‌شوند. هروئین یک شبه‌افیونی "نیمه‌صناعی" است؛ هروئین با پردازش شیمیایی از مرفین ساخته می‌شود و دارای اثر قدرتمندتر و فوری‌تری از آن است. هروئین در مغز به مرفین تبدیل می‌شود.
هنگامی که هروئین برای اولین بار در انتهای قرن نوزدهم عرضه شد، به عنوان یک مسکن و مهارکننده سرفه تبلیغ می‌شد. در اوائل قرن بیستم خطرات هروئین شناسایی شد. قوانینی در اروپا و آمریکا برای محدود کردن تولید، توزیع و استفاده از آن تدوین شد.
برای مثال در انگلیس دکترها می‌توانند در مواردی هروئین را برای درد شدید تجویز کنند. این درمان تنها برای بیمارانی که دچار بیماری لاعلاج هستند، قابل تجویز است.
در انگلیس،هلندوسوئیس شمار اندکی از معتادان به هروئین که به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهند، در برنامه‌های نگهدارنده به دقت تحت نظارت هروئین را با نسخه دریافت می‌کنند.
هروئین از کجا می‌‌آید؟
اغلب هروئین جهان در آسیا و آمریکای لاتین تولید می‌شود که خشخاش در آنها کشت می‌شود. مرفین در آزمایشگاه‌های نزدیک این مزارع از صمغ تریاک استخراج می‌شود، و بعد در آزمایشگاه‌های درون یا مجاور کشور تولیدکننده به هروئین بدل می‌شود.
هروئین به چه شکلی است؟
هروئین در شکل خالص به صورتی پودر بلوری سفید و تلخ‌مزه‌ای است که در آب حل می‌شود. هنگامی که هروئین در خیابان فروخته می‌شود، بسته به فرآیند تولید و اینکه چه موادی به آن اضافه شده باشد، رنگ و قوام متفاوتی پیدا می‌کند.
هروئین خیابانی ممکن است به شکل پودری سفید، یک ماده قهوه‌ای‌ دانه‌دانه یا یک صمغ تیره چسبنده قهوه‌ای تیره باشد. خلوص هروئین خیابانی از بسته‌ای به بسته‌ای دیگر متفاوت است، و ممکن است از دو تا ۹۸ درصد متفاوت باشد.
برخی افزودنی‌ها مانند شکر، نشاسته یا شیر خشک برای افزایش وزن جنس هنگام خرده‌فروشی به کار می‌روند و سایر داروها ممکن است برای افزایش اثرات هروئین به آن افزوده شوند. کینین ممکن است برای تقلید مزه تلخ هروئین به آن اضافه شود تا تعیین خلوص آن را با چشیدن مشکل کند.
هروئین چگونه استفاده می‌‌شود؟

رایج‌ترین راه‌های مصرف هروئین اینها هستند:

تزریق به داخل ورید، یا به داخل عضله یا زیر پوست.
بالا کشیدن از راه بینی. در این روش گرد هروئین از راه مجاری بینی استنشاق می‌شود.
استنشاق یا دودکردن -در این روش هروئین را روری یک زرورق آلومینیومی حرارت می‌دهند و بعد دود و بخار حاصل را با یک لوله استنشاق می‌کنند.
معتادان به هروئین ممکن است روش تزریق را انتخاب کنند، زیرا این روش بیشترین و فوری‌ترین اثر را با کمترین مقدار دارو ایجاد می‌کند. افرادی که به هروئین وابسته هستند، ممکن است دو تا چهار بار در روز آن را تزریق کنند. هنگامی که هروئین با خلوص بالا در دست است یا در مورد مصرف‌کنندگان گاهگاهی که ترجیح می‌دهند، تزریق انجام ندهند، با احتمال بیشتر هروئین با بالاکشیدن از راه بینی یا دود کردن مصرف می‌شود.
مصرف هروئین چه احساسی ایچاد می کند؟

تاثیری که هروئین یا هر داروی روانگردان غیرمجاز دیگر در فرد ایجاد می‌کند. بسته به عوامل مختلفی دارد، از جمله:

سن فرد.
مقدار ماده مصرفی و تناوب مصرف آن.
روشی که فرد دارو را مصرف می‌کنند.
محیطی که در آن هستید.
این که آیا فرد دچار بیماری جسمی یا روانی قبلی هست یا نه.
اینکه فرد الکل یا سایر داروهای غیرمجاز یا مجاز را مصرف کرده باشد.
هنگامی که هروئین به داخل ورید تزریق می‌شود، باعث اوج‌‌گیری حالتی از سرشوخی (rush) می‌شود. این اثر پس از هفت تا هشت ثانیه احساس می‌شود، و از ۴۵ ثانیه تا چند دقیقه به طول می‌انجامد. این اثر در صورتی که هروئین از بینی بالا کشیده شود یا دود شود، اینقدر شدید نیست.
به دنبال این سرخوشی شدید اولیه، دوره‌ای از تسکین و آرامش به دنبال می‌آید (being on the node) که ممکن است تا یکساعت به طول انجامد. هنگامی که هروئین زیرپوست یا داخل عضله تزریق می‌شود، این اثر با آهستگی بیشتر در طول پنج تا هشت دقیقه رخ می‌‌دهد.
کسانی که به تازگی مصرف هروئین را آغاز کرده‌اند، ممکن است دچار تهوع و استفراغ شوند. اثرات مطلوبی که مصرف‌کننده به دنبال آنهاست شامل جدایی از درد جسمی و عاطفی و احساس خوشی است. سایر اثرات شامل کندشدن تنفس، تنگ‌شدن مردمک‌ها، خارش و عرق کردن. مصرف مرتب هروئین به یبوست، از دست دادن میل جنسی، و متوقف‌شدن یا نامنظم‌شدن چرخه قاعدگی.
مصرف هروئین باعث تغییراتی در خلق و رفتار می‌شود. افرادی که به هروئین وابسته هستند، ممکن است بعد از مصرف هروئین سربه‌راه و مطیع شوند، و در حین دوره دوری از هروئین تحریک‌پذیر و پرخاشگر می‌شوند.
تاثیر هروئین چقدر طول می‌کشد؟
اثرات هروئین بدون توجه به نحوه استفاده آن، بسته به میزان مصرفی، به طور معمول سه تا پنج ساعت طول می‌کشد.
افرادی که وابسته به هروئین هستند، باید هر شش تا ۱۲ ساعت هروئین مصرف کنند، تا از بروز نشانه‌های ترک جلوگیری کند. علائم اولیه شدید هستند، و شامل آبریزش بینی، عطسه کردن، اسهال، استفراغ، بیقراری و اشتیاق مداوم برای هروئین است.
همچنین در هنگام ترک هروئین راست‌شدن مو‌های پوست (دانه‌دانه‌شدن پوست) و حرکات غیرارادی پا رخ می‌دهد. علائم ترک هروئین در طول چند روز به اوج خود می‌رسد و معمولا در پنج تا ۱۰ روز برطرف می‌شود. سایر علائم ترک شامل بیخوابی، اضطراب و تمنای شدید دارو ممکن است برای مدت بیشتری طول بکشد. ترک هروئین مرگبار نیست، اما ممکن است بسیار ناراحت‌‌کننده باشد.
آیا هروئین خطرناک است؟
بله، استفاده مداوم از هروئین چه به صورت تزریقی، استنشاقی یا دود کردن، می‌تواند در طول دو تا سه هفته به وابستگی جسمی و روانی منتهی شود.
البته همه افرادی که هروئین را تجربه می‌کنند، وابسته نمی‌شوند. برخی افراد تنها به طور گاهگاهی مثلا در آخرهفته‌ها مصرف می‌کنند، بدون اینکه دوز مصرفی‌شان افزایش یابد. ما با مصرف مداوم هروئین، تحمل نسبت به اثرات دارو به وجود می‌آید، و هروئین بیشتر و بیشتری برای رسیدن به اثر مطلوب لازم است. مصرف مداوم مقادیر فزاینده هروئین نهایتا به وابستگی ختم می‌شود.
هنگامی که وابستگی به هروئین تثبیت شد، متوقف کردن مصرف آن ممکن است بسیار مشکل باشد. افرادی که برای مدت طولانی از هروئین استفاده کرده‌اند، ممکن است اظهار کنند که دیگر از از این دارو لذتی نمی‌برند. آنها تنها برای اجتنناب از علائم ترک و کنترل تمنای شدید برای دارو به مصرف هروئین ادامه می‌دهند.
تمنا برای هروئین ممکن است تا مدت‌ها پس از قطع مصرف آن باقی بماند، عود کند، یا به مصرف دوباره هروئین منجر شود، و اجتناب از دارو را مشکل کند.
اثرات درازمدت هروئین چیست؟
وابستگی به هروئین، و عوارض پزشکی، اجتماعی و قانونی که از مصرف هروئین ناشی می‌شود، ممکن است برای زندگی‌ افراد مصرف‌کننده آن، مصیبت‌بار باشد.

پژوهش‌ها با استفاده از اسکن‌های مغزی نشان داده است که مصرف درازمدت و مدواوم هروئین به تغییراتی در نحوه عمل مغز می‌انجامد. در حالیکه اثر این تغییرات به درستی درک نشده است، این پژوهش نشان داده است که ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها پس از قطع مصرف هروئین به طول بینجامد تا مغز به کارکرد طبیعی‌اش بازگردد.
درمان نگهدارنده متادون، که از بروز علائم ترک هروئین جلوگیری می‌کند و تمنا برای آن را کاهش می‌دهد یا برطرف می‌کند، موثرترین درمان در دسترس در حال حاضر برای درمان وابستگی به هروئین است.

کراک چیست؟ در یکی دو سال گذشته نام ماده مخدر جدیدی در رسانه‌ها و توده‌های مردم برده می‌شود که کرا ک نام دارد . بررسی‌های انجام شده توسط پلیس مبارزه با مواد مخدر نشان می‌دهد که این ماده همان هرویین است که به شکل خالص تر و به صورت فشرده در آمده و در بازار خرید و فروش می‌شود.


به گزارش ?جهان?، روش مصرف این نوع هرویین تدخین و دود کردن است. این ماده فوق‌العاده اعتیاد آور است و قدرت اعتیاد آوری آن از هرویین معمولی که به صورت پودر است ، تا چند برابر بیشتر است.
از آنجا که کراک شکل خالص تر هرویین است ، لذا آثار آن همانند پودر هرویین ولی با شدت بیشتر است.
شدت این حالت بستگی دارد که چه مقدار کراک مصرف شود و با چه سرعتی این ماده به مغز برسد . در واقع یکی از دلایل اعتیاد آوری بسیار زیاد هرویین و کراک این است که خیلی زود به مغز می‌رسد.
بیشتر کسانی که کراک مصرف می‌کنند در ابتدا احساس سرخوشی و نشئگی می کنند ، همراه با این سرخوشی ، بدن گرم تر و دهان خشک می‌شود و فرد در دست ها و پاها احساس به اصطلاع سنگینی می‌کند.

در مواقعی نیز فرد مصرف‌کننده دچار حالت تهوع و استفراغ و بی‌قراری شدید می‌شود . بعد از این حالات اولیه ، ممکن است تا چند ساعت سرگیچه پیش آید . در این وضعیت تمامی اعمال مغز تحت تاثیر آثار این ماده قرار گرفته و دچار نابسامانی می‌گردد . حرکات قلب کند و تنفس در مواردی آنچنان آهسته می شود که منجر به مرگ می‌گردد.

اولین آثار مصرف مداوم کراک اعتیاد و وابستگی به آن است . بدیهی است با بروز اعتیاد ، هدف اصلی زندگی فرد مصرف‌کننده به دست آوردن و مصرف مواد خواهد بود. در واقع کراک به معنای واقعی کلمه سبب تغییرات بارز در مغز و رفتار می‌شود . وقتی که وابستگی جسمی به کراک به وجود می‌آید ، بدن فرد به حضور این ماده در بدن عادت می‌کند ، به گونه‌ای که اگر مصرف آن به یک باره قطع شود ، علائم محرویت بروز می‌کند.

علائمی چون بی‌قراری ، اسهال ، درد استخوان و عضلات ، استفراغ ، بی‌خوابی و حرکات غیر ارادی در پاها معمولا چند ساعت پس از آخرین مصرف کراک نمایان می‌شوند .
کراک نیز همانند هروئین نه تنها مغز را به خود وابسته می‌کند ، بلکه با وابسته کردن روان فرد در وی میلی دائمی برای مصرف مواد را پدید می‌آورد کراک باعث کاهش تنفس می‌شود . این عمل از طریق تغییراتی که در فعالیت سلولی / شیمیایی ساقه مغز بوجود می‌آید ، رخ می‌دهد. ساقه مغز کنترل اعمال غیر ارادی بدن را به عهده دارد و باعث تغییرات سیستم لیمبیک می‌شود . این سیستم مسئول کنترل عواطف است و تحت تاثیر کراک احساس لذت را افزایش داده ، باعث می‌شود که پیام درد از نخاع به مغز انتقال پیدا نکند.

به علت غلظت بالای هرویین در کراک و بدنبال آن وابستگی شدید فرد معتاد به آن ، درمان افرادی که کراک مصرف می‌کنند باید جدی تر گرفته شود. درمان سم زدایی در مصارف کوتاه مدت بسیار موفق عمل می‌کند به شرط این که درمان کاهش وسوسه به صورت غیر دارویی و یا با استفاده از داروی‌های مناسب و توصیه شده نهادهای علمی و دانشگاهی باشد .
علاوه بر درمان دارویی ، افراد معتاد به کراک باید تحت درمان غیر دارویی نیز قرار بگیرند . مشاوره و روان درمانی ، خانواده درمانی ، گروه درمانی و کاهش آسیب‌ها حاصل از سوء مصرف مواد مخدر در این بیماران سودمند است.

دیده شده است که اختلالات رفتاری و تصمیم گیریهای لحظه‌ای در مصرف‌کنندگان کراک بسیار شایع تر از مصرف‌کنندگان هرویین است ، بنابرااین این افراد باید توجه داشته باشند که در رفتارهای شخصی از جمله روابط جنسی حتما باید بهداشت فردی را کاملا رعایت کنند زیرا این افراد می‌توانند عفونت‌های جنسی ، ایدز وهپاتیت را به راحتی به شریک خود منتقل کنند.
اگر فردی کراک را به صورت تدخین مصرف می‌کند ، باید توجه داشته باشد که در صورت تغییر شیوه استعمال مثلا روی آوردن به بدترین شکل آن یعنی تزریق ، کمترین امید برای اعاده سلامت او باقی می‌ماند. افراد کراکی همچنین باید توجه داشته باشند که در صورت استعمال این ماده مخدر اگر مخدر دیگری مثلا اکستاسی ، شیشه و امثالهم که علایم رفتاری را تشدید می‌کند مصرف کنند ، مشکلات حادتری پیش روی آنها قرار می‌گیرد.

به علت غلظت بالای هرویین و تاثیر زیاد آن در کراک ، معمولا این سوء برداشت در مصرف‌کننده بوجود می‌آید که با مصرف مقدار کم کراک ، اثر مطلوب تری ایجاد می‌کند که باوری کاملا غلط است. تحقیقات پلیس و لابراتوارهای دانشگاهی نشان می‌دهد که اغلب در کراک مخلوط هرویین با ترکیبات محرک مانند آمفتامین‌ها ، اکستاسی و امثالهم وجود دارد که این امر بسیار خطرناک است و ممکن است حتی با یک بار مصرف ، فرد را از پای دربیاورد.
تحقیقات نشان می‌دهد که به علت غلظت بالای هرویین در کراک ، وابستگی و پیشرفت به سمت روش‌های خطرناک مصرف مانند تزریق خیلی سریع اتفاق می‌افتد . درمان کراک نسبت به سایر مخدرها به علل مختلف از جمله دست کم گرفتن شدت مشکل توسط مصرف‌کننده ، وجود مواد مخدر و محرک ، شرطی شدن قوی تر و شدید تر مصرف‌کننده به علت غلظت بالا ، سخت و طولانی تر است.

پلیس ایران در گزارشی رسمی وجود ماده مخدر کراک در بازار کشور را تایید می کند و می‌گوید : ماده مخدر جدید کراک وارد بازار ایران هم شده است .
ابتدا این ماده را افراد معتاد در قشرهای پایین جامعه مصرف می‌کردند ولی به تدریج در بین معتادین طبقات دیگر هم جا پیدا کرده است .

پلیس ایران می‌گوید: در چندین سال گذشته به دلیل نفرت عمومی از هرویین و عوارض وحشتناک این ماده برافراد مصرف‌کننده ، سیستم مافیایی قاچاق مواد مخدر و کارتل‌های بزرگ بازاریابی نام‌های مهیج ، جذاب و اغواکننده ای را برا ی هرویین انتخاب کرده‌اند که نام‌های شکار اژدها ، غبار فرشته ، اشک خدا از آن جمله‌اند . آخرین نام فریبنده این ماده بسیار خطرناک و مرگ بار را کراک گذاشته اند

یک واقعیت
واقعیتی که می خواهیم آن را بیان کنیم مربوط به تاریخچه قرص اکس می باشد که نشان از اثرات مخرب این ماده دارد. این قرص درسال ۱۹۱۴ در آلمان به عنوان کم کننده اشتها مورد استفاده قرار میگرفت که به علت اثرات منفی آن از رده مصرف خارج شد.. در دهه ۷۰ میلادی این دارو کاربرد مجدد یافت و در روان درمانی برای کمک به بیان احساسات بیماران استفاده شد که در ۱۹۸۴ با اثبات اثرات آن روی مغز حیوانات آزمایشگاهی، از رده خارج شد و در سال ۱۹۸۵ در آمریکا، مصرف آن ممنوع اعلام شد. در دوره زمانی خاصی در اروپا، مصرف این مواد انرژی زا و شادیبخش برای کاهش مصرف سایر مواد مخدر مثل هروئین مورد استفاده قرار گرفت بطوری که مصرف آن در اروپا در سال ۱۹۹۵ از ۵۰۰ هزار قرص در سال به ۳۰ میلیون قرص در دو سال بعد رسید و امروزه در آمریکا‏، مصرف این قرص ها در پارتی های شبانه موسوم به Raves به شدت افزایش یافته است و باعث نگرانی دولت آمریکا شده است.
اما مصرف این قرص ها در کشور ما نیز در بین نسل جوان و در میهمانی های موسوم به «اکس پارتی» به شدت افزایش یافته است و نسل جوان ما بدون اینکه از اثرات مخرب این طاعون خفته در جامعه آگاه باشند، به مصرف این دارو روی آورده اند و متاسفانه به علت قابلیت ساخت این دارو در لابراتورهای داخلی‏، خطر وجود مواد اضافی و عوارض آن، نسل جوان جامعه ما را تهدید میکند. ما در ادامه به اثرات این قرص ها میپردازیم.
برای اینکه واقعیت را به نسل جوان ثابت کنیم‏، به جوانانی که این قرص ها را به عنوان «قرص شادی» می شناسند، باید هم اثرات مثبت مصرف این قرصها را ذکر کنیم و هم باید به اثرات منفی و مخرب این قرصها بپردازیم و به جوانان اجازه دهید که خودشان در مورد قرص های اکس قضاوت کنند‎؛ یا این قرص ها را به عنوان «قرص شادی» بشناسند و یا به عنوان طاعون خفته در جامعه. بنابراین در ادامه هم به اثرات مثبت و هم به اثرات و عوارض منفی که پس از مصرف این قرص ها عارض میشود‏، اشاره میکنیم.
● اثرات مثبت
۱) پس از بلعیدن قرصهای اکس، تقریباَ ۲۰ تا ۹۰ دقیقه طول میکشد که اثرات این قرصها ظاهر شود که در ابتدا باعث افزایش خلق و احساس نشاط می شود که ممکن است این اثرات از ۳ تا ۲۴ ساعت باقی بماند.
۲) فرد پس از مصرف این دارو احساس خوب بودن میکند که این احساس به شدت در حال افزایش است.
۳) انرژی فرد مصرف کننده افزایش می یابد.
۴) فرد احساس تمایل برای ارتباط با دیگران و احساس تعلق و نزدیکی به دیگران دارد.
۵) فرد مصرف کننده در خود احساس عشق و سرخوشی می کند.
۶) دست و دلبازی در فرد مصرف کننده پس از مصرف دارو به اوج خود میرسد.
۷) هوشیاری و درک موسیقی فرد پس از مصرف این دارو، افزایش مییابد.
۸) حسهای بویایی و چشایی فرد مصرف کننده افزایش شدیدی پیدا میکند.
۹) فرد احساس میکند که با تجربیات و حالات روحی جدید در زندگی خود مواجه شده است.
۱۰) فرد مصرف کننده به شدت احساس روشنایی دارد.
۱۱) فرد مصرف کننده پس از مصرف دارو تمایل شدیدی برای آغوش گرفتن و بوسیدن دیگران دارد.
۱۲) فرد مصرف کننده پس از مصرف این قرص ها به علت افزایش انرژی، تمایل شدیدی برای فعالیت و رقصهای طولانی دارد.
● اثرات منفی
۱) مصرف این قرص ها باعث کاهش اشتها و افسردگی شدید میشوند و فرد مصرف کننده دچار تهوع و استفراغ می شود.
۲) مصرف این قرص ها تغییرات محسوسی را در بینایی شخص مصرف کننده به دنبال دارد که از آن جمله می توان به گشاد شدن مردمک ها (میدریاز) اشاره کرد و به همین دلیل است که افراد مصرف کننده در محل پارتیها با وجود اینکه از نور کمی در این محیط ها برخوردار هستند، اما با این حال مجبور به استفاده از عینک های آفتابی در شب برای محافظت چشمهای خود از تحریک پذیری با نور هستند. همچنین از دیگر عوارض مصرف این قرص ها که بر روی بنیایی شخص مصرف کننده دارد‏، می توان به حرکات غیر طبیعی چشم (نیستاگموس) و توهم بینایی (هالوسیناسیون) اشاره کرد.
۳) مصرف این قرص ها افزایش ضربان قلب و فشار خون (تاکی کاردی و هیپرتانسیون) را در پی دارد که مصرف این قرص ها در افرادی که سابقه فشار خون بالا‏، مشکلات قلبی، اختلالات ضربان قلب و یا سابقه سکته قلبی را دارند‏، خطر مرگ را در پی دارد.
۴) پس از مصرف، دمای بدن شخص مصرف کننده تغییر محسوسی پیدا می کند و در حالی که حفظ دمای بدن حیاتی است تغییراتی نیز در نظم حفظ دمای بدن مشاهده میشود.
۵) شخص مصرف کننده‏، پس از مصرف این دارو‏، شروع به فک زدنهای طولانیمی کند و این فک زدنهای غیرطبیعی تا ساعتها ادامه دارد که فرد مصرف کننده برای جلوگیری از حالت قفل شدن فک مجبور به مصرف آدامس می شود. همچنین این فک زدنهای طولانی، انقباض فک و پارگی زبان را نیز در پی دارد.
۶) مصرف این قرص ها خطر مسمومیت را نیز به دنبال دارد (مربوط به زمانی که غلظت دارو در خون بالا میرود) که در این شرایط ضربان قلب و فشار خون افزایش شدیدی پیدا می کند، فرد با خستگی، گرفتگی عضلانی یا حملات حاد ترس (panic Attack) مواجه میشود و به دنبال آن بروز تشنج و کاهش سطح هوشیاری در فرد مصرف کننده دیده میشود که در صورتی که شخص به مراکز درمانی منتقل نگردد، مرگ شخص را به دنبال خواهد داشت.
۷) فرد مصرف کننده‏، احساس لرزیدن، عصبی شدن می کند و تمایلی نیز برای استراحت ندارد.
۸) شخص مصرف کننده پس از افت تاثیر اولیه این دارو، تمایل شدیدی برای مصرف مجدد این دارو دارد. و از نظر روانی نیز تمایل شدیدی به مصرف این دارو از خود نشان می دهد.
۹) فرد مصرف کننده دچار اختلال خواب، کابوس های شبانه، حملات ناگهانی، اضطراب و در مواردی دیوانگی می شود.
۱۰) شخص مصرف کننده‏، به عدم تمرکز، فراموشی و اختلال در یادگیری دچار میشود.
۱۱) فرد مصرف کننده پس از مصرف این قرص ها، به علت افزایش دمای بدن و کاهش آب بدن خود مجبور است به طور مکرر آب فراوان مصرف کند که این مسئله نیز خطرات جدی از جمله کاهش سدیم خون (هیپوناترمی) را در پی دارد.
۱۲) فرد مصرف کننده دچار اختلال در مکانیسم نعوظ میشود و نمیتواند به اوج لذت جنسی (ارگاسم) برسد. در دختران جوان نیز که از این قرص ها استفاده میکنند، به علت اثرات هورمون های جنسی زنانه، مصرف این دارو خطر افت سدیم خون و به دنبال آن تشنج را در پی دارد.
۱۳) مصرف این قرص ها در دراز مدت باعث ایجاد اختلال در قوه تفکر و حافظه و قابلیت یادگیری در فرد مصرف کننده میشود.
۱۴) پس از مصرف این دارو، میزان سروتونین در مغز به میزان بیست تا شصت درصد کاهش مییابد که اثرات مخرب مغزی غیرقابل بازگشت است و تغییراتی در نورونهای دوپامینرژیک مشاهده میشود.
۱۵) مصرف این قرص ها عوارض دیگری از جمله سردرد، سرگیجه، تشنج، آنمی آپلاستیک (سرکوب شدید خونسازی مغز استخوان)، خستگی و افسردگی شدید تا یک هفته پس از مصرف دارو، احتمال سمیت کبدی، صدمه به اعصاب مغزی، احتباس ادراری (Retension) را نیز به دنبال دارد.
۱۶) در افرادی که از داروهای ضد افسردگی استفاده میکنند‏، مصرف همزمان این قرصها با داروهای ضد افسردگی، مرگ شخص مصرف کننده را به همراه دارد..
نکتهای که در پایان، ذکر آن را ضروری می بینیم، این است که هیچ پادزهری برای درمان مسمومیت ناشی از مصرف قرصهای اکس وجود ندارد. اما برای درمان اعتیاد به این قرص ها به روان درمانی و کار سخت گروهی نیاز است.

کراک چیست؟
کراک ماده ی مخدر جدیدی است که بنا به مشخصاتی که دارد به مراتب بدتر از ایدز بدتر از سرطان و غیر قابل مقایسه با حتی هرویین شروع به نسل کشی بین جوانان ایران کرده است اگر جوانان و خانواده ها عمق این فاجعه را سریعا در نیابند نسل جوان در معرض تهدیدی جدی قرار دارد .خطری که در کمتر از 2 سال جوانان کشورمان را مثل برگ خزان به زمین خواهد انداخت .

1- کراک هرویینی است که تا حد امکان اشباع شده یعنی یک گرم کراک از 10 تا 100 گرم هرویین ساخته شده ولی قیمت آن هم قیمت هرویین و در بعض مواقع به مراتب ارزان تر از هرویین است. اعتیاد آن نسبت به هرویین بسیار شدید تر و فوری تر و ترک آن بسیار مشکل تر است .

2- کراک ماده ی مخدر جدید است یعنی در واقع با نام جدید معرفی شده نوجوانان نمی دانند که بد تر از هرویین است بنابر این وحشتی که از هروئین دارند و باعث می شود که به طرفش نروند از کراک ندارند اکثرا خیال میکنند که کراک چیزی در حد قرص های روان گردان و اکستازی است . به همین دلیل از مصرف آن وحشت ندارند و این شروع و علت فاجعه است .

3- مصرف حتی یک بار کراک اعتیاد آور است و این تفاوت اساسی کراک با قرص های اکستازی است که اگر چه در بلند مدت کشنده هستند اما اعتیاد با قدرت بالا ندارند . تبلیغات زیادی که شبانه روزی علیه قرص های اکستازی شده باعث شده که خطر کراک در سایه و پنهان باقی بماند

4- کراک بر خلاف هروئین تریاک و حشیش و ... بدون بوست و مصرف آن بسیار ساده و بدون نیاز به وسایل حجیم و صرف وقت است حتی یک نوجوان می تواند در حمام یا در توالت کراک استعمال کند در ظرف کمتر از 1 الی 2 دقیقه چنانچه حتی بلافاصله شخص دیگری وارد حمام یا دستشویی بشود متوجه نخواهد شد .حتی در شرایطی که همه در خواب هستند امکان مصرف آن زیر پتو یا ملافه با یک فندک کوچک و دو عدد سنجاق وجود دارد .

5- کراک بسیار کوچک است از نخود کوچکتر به اندازه ی یک عدس حتی یک دانه ماش را به نوک سنجاق میچسبانند و همین اندازه می تواند بارها با یک سنجاق داغ دیگر مورد استفاده قرار گیرد .بنابراین جاسازی آن بسیار ساده و خانواده ها به سادگی نمی توانند آن را کشف کنند . حتی چیزی شبیه دقیقا یک تکه کچ از دیوار کنده شده و به اندازه یک ماش توجه هیچ کس را جلب نمیکند .


6- با وجود اینکه مواد اولیه کراک در ایران هرویین است بسیار ارزان تر از هرویین در اختیار نوجوانان قرار میگیرد .

7- معتاد به تریاک می تواند سال ها زنده بماند و در کنار مصرف زندگی عادی خود را نیز داشته باشد حتی کار کند و خانوده اش را سرپرستی کند .حتی معتاد هروئین می تواند10 تا 20 سال زنده بماند و اگر وادار به تزریق نشود شاید حتی بیشتر .اما معتادی که 3ماه بعد از مصرف کراک تا 30 (سی) کیلو از وزن بدنش کم می شود آیا بیش از 2 سال زنده می ماند ؟

معتاد به کراک در پایان اولین سال اعتیادش حداقل کبد و طحالش را قطعا از دست خواهد داد.معتاد به کراک هرگز نمی تواند بیش از یک ماه زندگی عادی داشته باشد پس از یک ماه یا نشئه و در حال چرت زدن و یا خماری در حال درد کشیدن است .

آیا مرگی دردناکتر و مظلومانه تر از این هم هست مرگی که در سایه بی اطلاعی مردم و جامعه اتفاق می افتد . متاسفانه کراک در جامعه به سرعت در حال پیشروی و قربانی گرفتن است وچیزی نمانده تا به یک اپیدمی تبدیل شود .

استفاده از مواد مخدر تزریقی معمولا منجر به استفاده از وسایل تزریق مشترک میشود
· اعتیاد به دلایل مختلف خطرناک است ولی ابتلا به ایدز یکی از مهمترین عواقب آن است .

· اعتیاد با رفتار جنسی پرخطر نیز ارتباط دارد زیرا برخی از معتادان برای کسب درآمد یا تهیه مواد مخدر٬ مجبور به تن فروشی میشوند.

· تزریق مستقیم یک ماده به داخل جریان خون روش بسیار مهمی برای انتقال HIV است و حتی ریسک انتقال HIV در این حالت از رابطه جنسی پرخطر بیشتر است .

· معتادین تزریقی معمولا متعلق به گروهها یا شبکه هایی هستند که از وسایل تزریق مشترک استفاده میکنند. به همین دلیل اگر تنها یک فرد HIV مثبت باشد کل گروه در زمان اندکی به ایدز مبتلا میشوند.

· معتادین تزریقی معمولا متعلق به گروهها یا شبکه هایی هستند که از وسایل تزریق مشترک استفاده میکنند. به همین دلیل اگر تنها یک فرد HIV مثبت باشد کل گروه در زمان اندکی به ایدز مبتلا میشوند.
· به خصوص در زندانها چون برای زندانیان دسترسی به وسایل تزریق میسر نیست HIV بسیارسریع گسترش یابد. این امر همچنین درشرایطی صدق میکند که افراد از زندان یا گروه خود خارج میشوند و با سایرافراد جامعه مخلوط میشوند.

مصرف نادرست مواد خطرناکی مانند تریاک ، هروئین ، کوکائین ، حشیش یا ماری‌جوانا و ال. اس. دی. در جهان افزایش می‌یابد و شبکه قاچاق بین‌المللی قاچاق مواد مخدر و سوادگران مرگ دام اعتیاد را در همه‌جا می‌گستردانند. اما چرا برخی از افراد آماده تجربه کردن و آزمودن ماده مخدر هستند و یا برای دسترسی به آن تمایل خاصی دارند، در حالی که بسیاری از افراد هرگز پیرامون این دام گام نمی‌نهند؟ به‌سادگی نمی‌توان پاسخ دقیق و عملی به پرسشهای بالا داد و عوامل موثر در ایجاد اعتیاد را طبقه‌بندی کرد در زیر مواردی را بررسی میکنیم.

مبنای اعتیاد

جوانان سالم 15 تا 20 ساله‌ای که برای کسب تجربه و یا در اثر معاشرت با دوستان نامناسب و یا معتادان به استفاده از ماده مخدر پرداخته‌اند. این گروه از راه کنجکاوی و به علت نداشتن پشتوانه خانوادگی و تربیت صحیح در اثر معاشرت با کسانی که آنها را به استفاده از داروی مخدر تشویق می‌کنند و برای اولین ‌بار مواد مخدر را تجربه می‌کنند و دچار اعتیاد می‌شوند. البته بسیاری از این جوانان به علت احساس درماندگی ، ناکامی ، عدم کفایت و برای رهایی از تنهایی و فشار روانی معتاد می‌شوند و متاسفانه رهایی از این اعتیاد به‌سادگی میسر نمی‌شود.

اختلالات روانی و اعتیاد

اختلال شخصیتی بیش از همه چیز فرد را در برابر اعتیاد آسیب‌پذیر می‌سازد. سپس اعتیاد ، خود اختلالهای موجود را تشدید می‌کند و دایره معیوب ادامه می‌یابد. شخص معتاد برای بدست آوردن ماده مخدر دست به اعمال خلاف قانون و اخلاق می‌زند و با آزاد شدن از قید و بندهای اخلاقی مرتکب جنایت نیز می‌شود. در کل شخصیتهای روان‌نژند و نیز روان‌پریش را می‌توان در برابر اعتیاد بسیار آسیب‌پذیر دانست. شخصیتهای روان‌نژند، یعنی کسانی که دارای بیماریهای روانی خفیف هستند که با ضعف روانی ، اضطراب ، وسواس ، ترس و بی‌تصمیمی مشخص می‌شوند؛ شخصیتهای روان‌پریش ، یعنی کسانی که به علت عدم رشد خلقی ، در سازش اجتماعی دچار اشکال هستند و دارای خلق و خوی متغیر و قضاوت ناپایدار می‌باشند. مبتلایان به این بیماریها آسانتر به مواد مخدر گرایش می‌یابند و در زمره معتادان درمی‌آیند. بدیهی است بسیاری از همین شخصیتها نیز غیر معتاد باقی می‌مانند.

روان‌پریشها دارای رفتارهای ضد اجتماعی و اختلال خلقی هستند و توانایی کافی برای پیروی از قوانین و مقررات را ندارند و روابط آنها با دیگران سطحی است. با آنکه این افراد کم‌هوش نیستند، ولی قادر به تحمل فعالیتهای منظم جسمی و ذهنی نیستند و جا و مکان و کار ثابتی را پذیرا نمی‌شوند. سابقه این افراد نشان می‌دهد که در دوران کودکی ، نا‌آرام و مشکل‌ساز بوده و در مدرسه قدرت سازش نداشته و در محیطهای دیگر نیز فاقد سازش اجتماعی بوده‌اند. روان‌پریشهای مهاجم که دارای اختلال رفتاری شدید هستند و به انجام اعمال تهاجمی و جنایت و حتی آدم‌کشی دست می‌زنند از جمله کسانی به ‌شمار می‌آیند که بیش از همه به ‌طرف اعتیاد گرایش می‌یابند. در عین ‌حال روان‌پریشهای نالایق و غیرفعال نیز که معمولا به دروغ‌گویی ، دزدی ، تقلب و آزار دیگران می‌پردازند، مواد مخدر را وسیله خوشی و آسایش خود به ‌شمار می‌آورند.

نقش تکنولوژی و تمدن

اگرچه پیشرفتهای تکنولوژی در قرن بیستم سبب تحولات دایمی و نیز پیشرفت همه جانبه معیارهای زندگی از جمله بهداشت عمومی گردیده و در بهبود زندگی مردم موثر واقع شده است، اما در عین حال عوارضی چون ترس از تامین آینده و تشویش و اضطراب نیز با خود به ارمغان آورده است که در بسیاری از مردم منجر به پیدایش کشمکش‌های روانی شده است. کشمکش‌ها ، حتی بیش از محرومیت‌ها ، سبب درهم ریختن مکانیسم‌های دفاعی افراد می‌شود و از اینرو بیماریهای روانی ناشی از کشمکش‌ها و اضطرابها بیش از بیماریهای جسمی بشر را آزار می‌دهند.

افسردگی با اعتیاد درمان پذیر نیست!

افسردگی روانی یکی از بیماریهای شایع عصر ماست که بر روی خلق و خوی و رفتار و احساس فرد اثر می‌گذارد. در نوعی افسردگی فعالیت و اراده و قابلیت حیاتی و جسمانی و اعتماد به نفس کاهش می‌یابد و نشانه‌هایی چون خستگی ، بی‌میلی ، بی‌علاقگی ، کم‌خوابی و ناامیدی بروز می‌کنند. در این موارد نشاط و علاقه و همکاری جای خود را به نگرانی ، ناخشنودی و انزواجویی می‌دهد و بیمار با از دست دادن علایق شغلی و اجتماعی و گاه فردی ممکن است به طرف مواد مخدر نیز گرایش یابد تا شاید آرامش و آسایش بیشتری احساس کند. افرادی که برای برای گریز از تشویش و اضطراب و فشارهای روانی مواد مخدر را انتخاب می‌کنند کسانی هستند که از رو به رو شدن با واقعیات عاجزند و به علت احساس عدم کفایت ، زندگی خود را از واقعیت جدا کرده و آن را بر اوهام و رویا بنا می‌کنند.

نقش خانواده در پیشگیری از اعتیاد فرزندان

خانواده تاثیر عمیقی در کودک می‌گذارد و شخصیت او را پی‌ریزی می‌کند. اگر محیط خانواده سالم باشد کودک دارای اعتماد به‌ نفس ، مهر و محبت و احساس مسئولیت می‌شود. بررسیهای متعدد نشان داده است که اگر کودک مورد توجه خانواده واقع نشود و یا از خانواده طرد شود و یا برعکس اگر بیش از حد مورد توجه و حمایت واقع شود آماده کجروی ، ناسازگاری و تجاوز به حقوق دیگران خواهد شد. کودکانی که در محیط خانه پذیرفته نشده‌اند و با محرومیت عاطفی و فقدان مهر مادری روبرو بوده‌اند، محبت و عواطف دیگران را احساس نمی‌کنند و با ترک خانه و مدرسه و ناسازگاری رفتار خصمانه بروز می‌دهند. این افراد فاقد قدرت سازش می‌شوند.

حمایت بیش از اندازه و اغماض بی‌نهایت پدر و مادر نیز سبب می‌شود که کودک بسیار پرتوقع و به اصطلاح لوس و نازپرورده بار آید و در نتیجه به ‌تدریج در سازش با دیگران دچار اشکال شود. چنین فردی به‌عنوان یک موجود ضد اجتماعی طعمه خوبی برای قاچاقچیان مواد مخدر و جنایتکاران به ‌شمار می‌آید. برقراری رابطه صحیح پدر و مادر با کودک سبب می‌شود که رشد شخصیت بچه سیر طبیعی داشته باشد و از انحراف و کجروی مصون بماند. عواقب خطرناک اعتیاد ایجاب می‌کند که والدین از لحظه تولد ، بچه را موجودی بدانند که یاد می‌گیرد و رشد شخصیت او منوط به برقراری رابطه صحیح بین همه اعضا خانواده است. مواظبت مادر از کودک و ایجاد رابطه عاطفی با فرزند و رفتار خردمندانه توام با مهربانی پدر نه تنها به رشد شخصیت و متعادل شدن کودک کمک می‌کند، بلکه در صورت اعتیاد اتفاقی در دوره بلوغ نیز درمان را آسان می‌سازد

دخانیات در ایجاد 14 نوع سرطان ، 2نوع سکته و 80 نوع بیماری در سیگاریها نقش داشته و از عوامل اصلی مرگ و میر زود رس و ناگهانی به شمار می رود ولی اغلب مردم نمی دانند این دود تلخ چه بلایی بر سر انسان می آورد .

اثرات زیان آور سیگار :

افزایش فشار خون ، التهاب مجاری تنفسی و تحریک سینوس ، ایجاد برونشیت و سینوزیت ، تپش قلب ، کاهش قابلیت قلب در تغذیه و اکسیژن رسانی به ماهیچه قلب و سایر بافت های بدن ، تنگی عروق تغذیه کننده قلب و در نتیجه افزایش خطر حملات قلبی .

خطرات ناشی از سیگار :

افرادی که روزانه یک بسته سیگار می کشند ده برابر بیش از افراد غیر سیگاری در اثر سرطان ریه می میرند.

افراد ی که دود سیگار را به ریه ها می برند خطر بیماری و مرگ در آنها بیشتر است .

افراد سیگاری بیش از سایر افراد به زخم های معده و اثنی عشر گرفتار می شوند .

افراد سیگاری مقدار زیادی از قدرت بویایی و چشایی خود را از دست می دهند .

فنون ترک سیگار :

1 – به خانواده و دوستان بگوئید که می خواهید سیگار را ترک کنید .

2 – هر وقت میل به سیگار پیدا کردید این افکار را به یاد بیاورید : به خطر انداختن سلامتی ، احتمال بیماری ، سرطان و بوی بد دهان که موجب آزار دیگران می شود و....

3 – به یاد داشته باشید که روزهای اول سخت است بعد از آن زحمت جدایی از سیگار به تدریج از بین می رود .

4 – به یاد بیاورید که شما قویتر و با اراده تر از سیگاریها هستید.

5 – وقتی از خواب بیدار می شوید به یاد داشته باشید که 6 یا 8 ساعت سیگار نکشید ه اید و می توانید این کار را ادامه دهید .

6 – وقتی هوس سیگار می کنید سعی کنید از محل و موقعیت کشیدن سیگار دور شوید .

7 – زیر سیگاریها را دور بیندازید و برای چند روز با افراد سیگاری ترک رابطه کنید .

8 – کبریت به همراه نداشته باشید و سیگار دیگران را هم روشن نکنید .

9 – هر وقت نوبت سیگار کشیدن فرا می رسد یک آدامس یا یک شکلات در دهان بگذارید.

10- با پول هایی که صرفه جویی می کنید برای خود و خانواده کادو بخرید .

کانابیس (حشیش یا ماری جوانا)
از ۵۰۰۰ سال پیش هم برای مقاصد تفریحی و هم برای مقاصد طبی مورد استفاده بود.این ماده که منشاء آن را چین یا آشور دانسته اند، قرن ها برای بیماری هایی مانند روماتیسم، جراحات و بیماری هایی مربوط به مواد زائد بدن به کار می رفته است. در کشورهای غربی پس از دوره ای از رواج مصرف آن در دهه های ۶۰ و اوایل ۷۰ که آن را به یکی از نمودهای اعتراض اجتماعی جوانان بدل کرد، طی دو دهه گذشته مصرف آن به شدت افزایش یافته است، به طوری که در بعضی از کشورها مصرف آن حتی از سیگار هم بیشتر شده است. در عین حال اختلاف نظرهای عمده ای حتی بین پژوهشگران در مورد میزان اثرات مضر آن و اثرات مفید آن در درمان بعضی از بیماری ها و نحوه مواجهه با مصرف آن در سطح جامعه بروز کرده است.
فرآورد ه های کانابیس
کانابیس از گونه مونث گیاه شاهدانه «کانابیس ساتیوا» به دست می آید.ماده اصلی روانگردان آن امگا _ ۹ _ تتراهیدروکانابینول (THC) است. محتوای THC در سرشاخه های گلدار گیاه در بالاترین حد است و به ترتیب در برگ ها، برگ های تحتانی، ساقه و دانه های گیاه کاهش می یابد.فرآورد ه هایی که از این گیاه به دست می آید، شامل ماری جوانا (با محتوای THC ۰‎/۵ تا ۵ درصد) که از سرشاخه های گلدار و برگ های خشک شده گیاه به دست می آید، حشیش (با محتوای THC ۲ تا ۲۰ درصد) که از رزین خشک شده و گل های فشرده شده گیاه تهیه می شود و روغن حشیش که حاوی ۵ تا ۱۵ درصد THC است.کانابیس به صورت سیگارت یا با قلیان کشیده می شود و گاهی آن را با توتون مخلوط می کنند. افرادی که حشیش یا ماری جوانا می کشند، معمولاً پک های عمیق می زنند و نفس خود را نگه می دارند تا جذب آن را به حداکثر برسانند. ماری جوانا یا حشیش ممکن است خورده شوند.
تاثیرات حاد مصرف کانابیس
مصرف کانابیس باعث سرخوشی و آرامش، تغییرات ادراکی، تحریف درک زمان تشدید تجربیات حسی معمول مانند خوردن، تماشای فیلم و شنیدن موسیقی می شود. حشیش هنگام مصرف در محافل جمعی ممکن است باعث خنده و پرحرفی مسری شود.مصرف زیاد این ماده و نشئگی حاصل از آن باعث اختلال در توجه و حافظه کوتاه مدت، مهارت های حرکتی، زمان واکنش و فعالیت های مستلزم مهارت می شود.شایع ترین عارضه زودرس مصرف کانابیس در افرادی که بار اول از آن استفاده می کنند حمله اضطراب و وحشت زدگی است که یکی از دلایل رایج ادامه ندادن مصرف آن است. این حالت همچنین در افرادی که مداوماً کانابیس مصرف کنند، هنگام مصرف بیش از حد معمول آن، دیده می شود.بعد از کشیدن حشیش در عرض چند دقیقه ضربان قلب ۵ تا ۲۰ درصد افزایش می یابد، فشار خون در حال نشسته افزایش و با ایستادن کاهش می یابد. این اثرات در یک فرد سالم عارضه چندانی ایجاد نمی کند و نسبت به آنها تحمل به وجود می آید. مسمومیت حاد کانابیس احتمال بسیار کمی دارد و تا به حال موردی از مسمومیت از آن در انسان گزارش نشده است.کانابیس بر حسب میزان مصرف باعث اختلال در کارکرد شناختی و رفتاری می شود که بالقوه می تواند باعث اختلال در رانندگی وسایل نقلیه یا کار با سایر ماشین ها که مستلزم مهارت است شود. یک پیامد احتمالی وخیم مصرف کانابیس در صورتی که در حد نشئگی استفاده شده باشد می تواند تصادفات رانندگی باشد. گرچه در شبیه سازهای آزمایشگاهی اثر مصرف تفریحی کانابیس به مهارت های رانندگی معادل غلظت های ۰‎/۰۷درصد تا ۱/۰ درصد الکل در خون بوده است، بررسی اثرات کانابیس در شرایط واقعی جاده ها اثرات خفیف آن است، شاید به علت آنکه مصرف کنندگان کانابیس بیشتر از مصرف کنندگان الکل به اختلال مهارت های خود آگاهی دارند و از رانندگی پرهیز می کنند.نتایج بررسی های همه گیر شناسی در مورد نقش حشیش در حوادث رانندگی در جاده ها دوپهلو بوده است و به نظر می رسد که در این موارد نقش کانابیس تنها افزایش اثرات الکل است.
اثرات درازمدت مصرف کانابیس
- دستگاه ایمنی: گرچه بررسی ها در حیوانات آزمایشگاهی نشان دهنده مهار اجزای مختلف دستگاه ایمنی به وسیله کانابیس است، در حال حاضر هیچ شاهد قطعی وجود ندارد که مواد شبه کانابیس کارکرد ایمنی انسان را مختل کنند.
- دستگاه تنفس: دود کردن طولانی مدت و به مقدار زیاد کانابیس باعث افزایش علائم تنفسی در مبتلایان به برونشیت مزمن مانند سرفه کردن، تولید خلط وخس خس سینه می شود و با کاهش کارکرد ریوی همراهی دارد.کشیدن طولانی مدت حشیش یا ماری جوانا ممکن است باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان های دستگاه تنفس شود و میزان اثر آن در این رابطه دست کم در حد کشیدن سیگار معمولی است.
- دستگاه تولید مثلی: گرچه تجویز مزمن THC به حیوانات آزمایشگاهی باعث بعضی اختلالات تولید مثلی در آن ها شد، اثرات مشابه در انسان مشاهده نشده است.تنها مورد ثابت شده کاهش وزن جنین در مادرانی است که در طول بارداری به کشیدن حشیش ادامه داده اند.
اثرات رفتاری: نتایج مطالعات در مورد میزان رابطه بین مصرف زیاد کانابیس در نوجوانی و اختلال تحصیلی در دوران تحصیلی و دوران کاری متعارض بوده است.
- اثرات شناختی: مصرف طولانی مدت و به مقدار زیاد کانابیس باعث ایجاد نقصان شدید و شدیداً ناتوان کننده حافظه، توجه و کارکرد شناختی مانند آنچه در الکل دیده می شود نمی شود، اما ممکن است اختلال خفیفی در توجه و حافظه به وجود آید که پس از قطع مصرف کانابیس احتمالاً برگشت پذیر است.
- وابستگی به کانابیس: در افرادی که به طور مزمن مقدار زیادی کانابیس مصرف می کنند و به رغم عواقب ناگوار شخصی به مصرف آن ادامه می دهند وابستگی به کانابیس به وجود می آید. معمولاً از هر ده نفری که به مصرف کانابیس مبادرت می کنند، تنها یک نفر در حین ۴ تا ۵ سال بیشترین میزان مصرف به آن وابسته می شود.خطر این وابستگی کمتر از خطر وابستگی به نیکوتین (۳۲ درصد) و مواد افیونی (۲۳ درصد) و در حد مشابه الکل (۱۵ درصد) است.بعضی از گروه های اجتماعی بیشتر در معرض خطر ابتلا به عوارض زودرس یا دیررس مصرف حشیش یا ماری جوانا هستند، از جمله نوجوانانی که سابقه مشکلات تحصیلی دارند، مصرف حشیش را خیلی زود در سال های ابتدایی زندگی شروع می کنند، در معرض خطر مصرف سایر موادمخدر یا محرک هستند و یا به حشیش وابسته می شوند. زنانی که حین بارداری به مصرف حشیش ادامه می دهند ممکن است در معرض خطر بالای به دنیا آمدن نوزادان کم وزن باشند و بالاخره در افراد دچار بیماری های ریوی مانند آسم و برونشیت یا بیماری های روانی مثل اسکیزوفرنی یا وابستگی به الکل و سایر موادمخدر مصرف حشیش ممکن است بیماری اصلی فرد را تشدید کند.
آیا مصرف حشیش زمینه ساز اعتیاد به سایر مواد مخدر قوی تر است?
همه بررسی هایی که در آمریکا انجام شده است نشان دهنده توالی مصرف ابتدایی ماری جوانا و سپس روی آوردن به داروی غیرقانونی «قوی تر» مانند مواد محرک (آمفتامین ها) و مواد افیونی بوده است. اما پژوهشگران در تفسیر این توالی اختلاف نظر دارند.
فرضیه کمتر قانع کننده این است که مصرف کانابیس مستقیماً باعث افزایش مصرف سایر موادمخدر یا محرک می شود. اما دو فرضیه دیگر که بیشتر حمایت متخصصان را جلب کرده است، یکی این است که نوجوانان ناسازگاری که به مصرف حشیش روی می آورند، در عین حال مستعد مصرف سایر موادمخدر هم هستند؛ دوم آنکه مصرف حشیش باعث تعامل اجتماعی آنها و همسالان مصرف کننده موادمخدر و دسترسی بیشتر به فروشندگان این مواد می شود، بنابراین احتمال بیشتری دارد که به سایر مواد مخدر هم آلوده شوند.
مصارف طبی کانابیس
کانابینوئید های صناعی در حال حاضر به صورت قرص خوراکی نابیلون (nabilone) در انگلیس و دانابینول (danabinol) در ایالات متحده به عنوان داروی ضداستفراغ قوی برای بیماران مبتلا به سرطان که تحت شیمی درمانی هستند مورد استفاده است.با توجه به اثرات افزاینده اشتهای مواد شبه کانابیسی از آنها در درمان بیماران مبتلا به بی اشتهایی، تهوع و استفراغ ناشی از ایدز، مصرف مواد افیونی و داروهای ضدویروسی نیز استفاده می شود.اثرات ضد درد و شل کننده عضلانی کانابیس، امکان استفاده از آن را در درمان دردهای مزمن چه به تنهایی و چه همراه سایر دارو ها فراهم می آ ورد، هر چند در این مورد تحقیقات زیادی تا به حال انجام نشده است. استفاده از مواد شبه کانابیسی در مدل های حیوانی بیماری MS اسکلروز متعدد) نشان دهنده کاهش لرزش و گرفتگی عضلانی بوده است. همچنین گزارش های موردی زیادی در مورد اثرات مفید کانابیس در برطرف کردن عوارض MS وجود دارد. در حال حاضر تحقیقات در مورد اثبات اثرات مفید کانابیس در درمان MS ادامه دارد.پژوهش ها در دو دهه گذشته دو نوع گیرنده کانابینوئیدی را در بدن مشخص کرده است. گیرنده های CB1 که در دستگاه اعصاب مرکزی (عقده های پایه ای، مخچه، قشر مخ، هیپوکامپ و طناب نخاعی) و نیز در بافت های محیطی مانند رحم و قلب وجود دارند و گیرنده های CB2 که در بافت های محیطی، در طحال و ماکروفاژها قرار دارند و نقشی در تنظیم فعالیت لنفوسیت ها به عهده دارند این گیرنده ها دارای لیگاندهای درون زا نیز هستند. امید بر این است که در آینده با ساخت داروهایی که به طور اختصاصی بر این گیرنده ها اثر کنند، بتوان اثرات درمانی ناشی از کانابیس را بدون عوارض جانبی احتمالی به دست آورد.
اختلاف نظر ها در مورد نحوه برخورد با حشیش و ماری جوانا
گسترش بی سابقه مصرف کانابیس در کشورهای غربی و نیز ادعاها در مورد کم ضرر بودن یا حتی منافع آن باعث تقاضا های فراوان برای قانونی کردن مصرف آن شده است، همچنان که مثلاً مصرف سیگار و الکل در این کشورها قانونی است سیاست کشورهای غربی در این باره متفاوت بوده است، در حالی که در کشوری مانند هلند مصرف کانابیس در کافه هایی خاص آزاد و قانونی است، در بعضی مکان ها در ایالات متحده مصرف آن غیرقانونی است.موافقان قانونی شدن مصرف کانابیس بر چند نکته تاکید می کنند؛ یکی اینکه هزینه های زیادی برای کنترل مصرف آن باید صرف کرد بدون اینکه تاثیری در جلوگیری از گسترش استفاده از آن داشته باشد. نکته دیگر این است که اعمال مجازات های قانونی در مورد مصرف کنندگانی که از پیش ممکن است دچار محرومیت های اجتماعی باشند، را در معرض بدتر شدن وضعیت شغلی یا تحصیلی قرار می دهد.از طرف دیگر منع مصرف آن باعث روی آوردن افراد به قاچاقچیان می شود که ممکن است آنها را به سایر موادمخدر خطرناک تر آلوده کنند و بالاخره اینکه آنها به نتایج بررسی هایی استناد می کنند که آزاد شدن مصرف کانابیس در هلند یا ۱۱ ایالت آ مریکا باعث افزایش رواج مصرف آن نشده است.در مقابل مخالفان آزادسازی مصرف کانابیس از یک طرف به خطرات مربوط به سلامتی و امکان وابستگی به آن و عدم اثبات اثرات مفید را مطرح می کنند و نیز منافع قانونی شدن آن را مانند سیگار و الکل رد می کنند.
به گفته آنها سیگار و الکل به رغم قانونی بودن سالانه باعث مرگ افراد بسیار می شوند و این خطر نیز وجود دارد که شرکت های تولید کننده سیگار که در کشورهای غربی با خطر از دست دادن بازارهای خود و نیز دعواهای قضایی متعدد برای جبران خسارات وارده بر سلامت افراد روبه رو هستند، با سوءاستفاده از بازار جدید ایجاد شده، به ترویج مصرف حشیش و ماری جوانا بپردازند در عین آنکه از نظر آنها کنترل کردن بازار قانونی کانابیس نیز غیرممکن است

تاتوره




تاتوره یک گیاه علفی یکساله است که از خرداد تا مهر گل می دهد و به احتمال زیاد بومی شمال شرقی آمریکای شمالی می باشد و از آنجا به دیگر مناطق آمریکا, اروپا و سایر مناطق دنیا وارد شده است. تاتوره در زمینهای بایر, کنار جاده و نزدیک مناطق مسکونی در ارتفاعات کم تا نسبتا زیاد در بیشتر مناطق معتدله و نیمه حاره نیمکره شمالی یافت می شود. امروزه این گیاه در تمام کشورهای دنیا یافت می شود. بیشتر داروی خام در برگهای گیاهان گلدار و بندرت دربذور رسیده وجود دارد. برگها را در سایه یا در گرمای مصنوعی حدود ۵۰ درجه سانتی گراد خشک می کنند. دارو طعم تلخ و شوری دارد. با توجه به اینکه گیاه شدیدا سمی است دقت زیادی هنگام جمع آوری باید صورت گیرد و فرد جمع کننده باید از دستکش و ماسک جهت محافظت چشم ها و دهان استفاده کند. برگها حاوی الکالوئیدهای تروپان سمی به مقادیر ۵/۰ درصد بوده و علاوه بر آن بذور حاوی حدود ۲۰ درصد روغن می باشند. عمل الکالوئیدهای تروپان و موارد استفاده آن همانند بذر البنج و بلادون می باشد.دارو بعضی اوقات در سیگارهای ضد تنگی نفس استفاده می شود. تاتوره معمولا بصورت وحشی جمع آوری می شود. انواع زراعی آنهایی هستند که برای تهیه دارو استفاده می شوند بخصوص گونه هایی که غنی از اسکوپولامین می باشند مانند Datura innoxia ( مناطق حاره ای آمریکا ) D.metel ( مناطق حاره و نیمه حاره آسیا و آفریقا ) یا ارقامی از D.Stramonium بخصوص آنهایی که کپسول های بدون برآمدگی و محتوای بیشتر آلکالوئید هستند. این گیاه از نیمه دوم قرن شانزدهم در اسپانیا شناخته شده بود و به دیگر کشورها بعنوان یک گیاه زینتی وارد شد. یک قرن بعد از این وضعیت خارج شد و بعنوان یک گیاه وحشی مستقر گردید.

جزو گیاهان داروئی محسوب میشود.از این گیاه ماده آتروپین بدست می آید که خاصیت ضدسم دارد.خود این گیاه سمی میباشد.آب موجود در آوندهای این گیاه اگر در چشم ریخته شود باعث باز ماندن مردمک چشم میشود.اگر جوشانده این گیاه به کسی خورانده شود،اعصاب ارادی انسان برای مدتی غیر ارادی میشود.ومصرف جوشانده این گیاه به مقدار زیاد باعث مرگ میشود.

طبق برخی از داستانها و منابعن کاهنه ی بزرگ معبد آپولو در دلفی، پیشگوئیهای عجیب خود را بعد از استنشاق دود تاتوره، بر زبان آورده است. گیاه اثر قوی افیونی و مخدر دارد و توهم و دوبینی از نتایج آنست.
سرخپوستان بومی جنوب غربی آمریکا با راهنمایی جادوگران قبیله، تاتوره را در تشریفات مذهبی مخصوص سن بلوغ و دیگر مراسم خاص خود به کار میبرده اند. ساکنان اولیه آمریکا تاتوره را گیاه خطرناک میشناخته اند و به آن سبب دیوانه یا سیب شیطان نام داده بودند. مردم حتی از کاشتن تاتوره در باغچه و مزارع خود نیز خودداری میکرده اند. به اعتقاد مردم، تاتوره قدرت آن را داشته است که جادوگردان را احضار کند. اما جادوگران قبیله برای این گیاه که احساس عجیب پرواز را در انسان به وجود می آورد، ارزش زیادی قائل بوده اند.
تاتوره یک گیاه سمی است که اثر افیونی بسیار قوی دارد و شبیه بلادون است و مانند بلادون دارای ارزش دارویی و پزشکی نیز هستند؛ مشروط به آنکه به مقدار دقیق و حساب شده مصرف شود .

زیستگاه طبیعی :
گیاه بومی اروپا و غرب آسیاست. در خاکهای حاصلخیز و خمرطوب و خاکهای شن دار و اغلب در گودالهای، کنار نهرها، حوضچه ها و استخرها می روید.

مشخصات ظاهری :
پونه معطر متعلق به خانواده ی نعناع و به شکل بوته های کوتاهی در روی زمین می روید و ساقه مستقیم آن تا 30 سانتیمتر هم رشد میکند. ساقه ی شاخه دار و چهار بر آن دارای برگهای تخم مرغی شکل است که با کرک کم پشتی پوشیده شده اند و به رنگ سبز مایل به خاکستری هستند. لبه های برگها دندانه دار و یا به شکل حلوزونهای دو کپه ای می باشند.
پونه بوی تندی شبیه نعناع از خود متصاعد میسازد. در اواخر تابستان، گلهای دو لبه ای آبی رنگ مایل به بنفش در محور برگها شکوفه میکنند و تشکیل حفه های گل فشرده ای را میدهند.

قارچ ها (MAGIC MUSHROOMS)
اسامی عامیانه: SHROOMS-MUSHIES
نحوه استعمال: پخته همراه با غذا، دم کرده همراه با چای.
اثرات آنی: اثری خفیف تر از ال اس دی داشته و تا 4 ساعت باقی میماند.
خطرات: درد شکم، اسهال، تهوع و مرگ در پی مصرف قارچهای سمی.
جی اچ بی (GHB)
مخفف GAMMA HYDROXYBUTYRATE است.
اسامی عامیانه: GHB ،GBH ،GABBA ،G ،LIQUID ECSTACY
شکل ظاهری: مایع بی رنگ و بی بو داخل بطریهای کوچک، بصورت کپسول.
نحوه استعمال: خوراکی.
اثرات آنی: مقادیر کم آن اثرات شبیه الکل (http://www.mardoman.com/health/alcohole.aspx) دارد و مصرف زیاد آن مانند اکستاسی عمل میکند.
خطرات: تهوع، خواب آلودگی، احساس گم گشتگی، تشنج و مشکلات تنفسی.
حلالها (INHALANTS)
اسامی عامیانه: BULLET ،BOLT ،RUSH ،SNAPPERS ،POPPERS ،WHPPETS AEROSOLS ،SNIFF ،NITRITES
شکل ظاهری: موادی هستنهد که فرد با استنشاق آنـها حـالت سرخوشی و نشئـــه گی دست میدهد مانند: چسبها، تینر رنگ، گازوئیل، جوهر مرکب، اسپری مـو، اسپری رنگ، اسپری شوینده، گاز فندک، استون، شیشه شور، واکس کفش، غلط گیرها. نامیده میگردد.
نحوه استعمال: استنشاق مستقیم فـراورده، ریــختن این گونه مواد درون کیسه های پلاستیکی و استنشاق از طریق آن که BAGGING نامیده میگردد.
اثرات آنی: خواب آور، مسکن، ضد درد، مستی، گیجی، سردرگمی.
خطرات: کوتاه مدت سبب تهوع، سرفه شدید، لکه اطراف دهان،خفگی و در دراز مدت سبب سر درد، خونریزی بینی، کاهش حس بویایی، کـاهـش اکـسیـژن به مغز و آسیب به مغز، آسیب به کلیه ها، کبد و سیستم عصبی و ششها میگردد
اکسی کنتین (OXYCONTIN)
اسامی عامیانه: OXY ،OC ،OXYCOTTON
شکل ظاهری: مسکن درد میباشد که ماده فعال آن اکسیکدون (OXYCODONE) است. بصورت مایع، قرص میباشد.
نحوه استعمال: تزریق، استنشاق، جویدن، پخته همره غذا.
اثرات: کند شدن تنفس، تهوع، استفراغ، یبوست، سردرد، گیجی، تعریق و ضعف.

خطرات: مانند مسکن ها.

انواع گیاهان روانگردان
1- OPIUM POPPY (خشخاش)
داروهای استخراجی: هروئین، مورفین، کـدئـیـــن، تریاک. مسکن و ضد درد میباشند.
2- CANNABIS SATIVA ( شاهدانه)
داروهای استخراجی: TETRAHYDROCANNABINOL که مـــاده ای مسـکن، شـل کنـنـده عـضلات، خـواب آور و آنـتـی بیـوتـیک است. ماری جوآنا و حشیش ازآن گرفته می شـود. حشیش از صمغ گیاه و ماری جوآنا از ساقه و برگ آن.
3- COCA
از آن کوکائین استخراج میشود که یک آلکالوئید بی حس کننده موضعی میباشد.
نکته:
به تزریق وریدی موادمخدر MAINLINING و به تزریق زیر پوست و عضلات SKIN POPPING میگویند.
حشیش، ماری جوآنا و هروئین...

حشیش (CANNABIS)
اسامی عامیانه: GRASS ،HASH ،DOPE ،BLOW ،DRAW
شکل ظاهری: بصورت تکه های جامد، از رزین گیاه شاهدانه میباشد، قـهـوه ای و یــا مشکی است.
نحوه استعمال: بـصورت دود کردن با سیگار همراه با سیگار برگ و همراه با چپق و یا قلیان، پختن آن و مصرف بهمراه غذا، همراه به چای نیز دم میکنند.
اثرات آنی: ریلکس کننده، حواس شنوایی و بینایی (به خصوص رنگها) قویتر میگردنـد، اشتها آور است، فرد حراف و یا منزوی میگردد، واکنش به محرکها کند میشود، دقیقه ها طولانی شده زمانی دیر میگذرد، اجسام عادی عجیب بنظر میرسند.
خطرات کوتاه مدت: احسـاس سـردرگـمـی، اضــطراب، هراس، بد گـمـانـی، تـوانـایـی یادگیری کاهش می یابد، هماهنگی حرکات مختل میشود.
خطرات دراز مدت: پارانوئید، اسکیزوفرنی، جنون، روانپریشی، افسردگی و اضطــراب، استعمال آن همراه با سیگار سبب آسیب جدی به ریه ها میگردد.

ماری جوآنا (MARIJUANA)
اسامی عامیانه: WEED ،GRASS ،POT ،CHRONIC ،JOINT ،BLUNT ،HERB ،GANGA
HEMP ،BASH ،BHANG ،BLAST ،JIVE
شکل ظاهری: از برگ، ساقه شاهدانه بدست می آید. شبیه جـعــفـری خشک سبـز، قهوه ای و یا خاکستری میباشد. اندکی توهم زا است.

نحوه استعمال: مانند حشیش میباشد.
اثرات آنی: گذشت زمان حس نمیگردد، تمرکز کاهش مییابد، حافظه و یادگیری کاهش می یـابد، افـزایـش فـشار خـون و ضـربـان قـلـب، خشکی دهان، قرمزی چشمها، خواب آلودگی، اشتها آور، اثرات حشیش را نیز دارا می باشد. خنده های مکرر.
خطرات: پارانوئید، آسیب به ریه ها، سرفه و عفونت مجاری تنفس، برونشیت.

هروئین (HEROIN)

اسامی عامیانه: HORSE ،SMACK ،BIG H ، BLACH TAR ،CABALLO ،DRAGON،
GEAR SKAG ،BROWN ،JUNK
شکل ظاهری: از خشخاش بدست می آید، شکل تغییر یافته مورفین است، هـروئین خالص گرد سفید رنگی است که طعم بسیار بدی دارد، هـروئـیـن مـعمولا با مواد دیگری مانند نشاسته، پودر شکر، پودر تالک، پودر شیر، آرد و گچ و ترکیب می گردد، هـروئـیـــن میتواند قهوه ای و یا مانند قیر تیره باشد.
طرز استعمال: دود کردن، تزریق وریدی، استنشاق (زمانی که گرم میگردد میسوزد و ایجاد دود میکند به استنشاق دود آن CHASING THE DRAGON میگویند.)
اثرات آنی: خـوشـی زیاد، کاهش درد، تـهوع، خـارش شـدیـد، چـرت زدن، کـنـد شـدن تـنـفس، خـواب آلـودگـی، نشئـگی، ریـلـکس شـدن. مسـکن درد بسیار قوی، احساس سنگینی، گویی یک پتوی گرم دور بدتان کشیده شده است.
خطرات: بسیار اعتیاد آور است، هپاتیت، ایدز (http://www.mardoman.com/health/hiv.aspx)، اسـتـعمال بیش از حد تنفس را متوقف کرده و سبب مرگ میشود. چون با موادی همچون گچ، آرد، تالک و غیره ترکیب میـگردد، استعمال تزریقی آن سبب ایجاد حساسیت در بدن و خارش شدید میشود. صـــدمه به قلب و عروق خونی، عفونت، هموروئید و سوء تغذیه، آسیب به کبد و کلیه.

کوکائین (COCAIN)

اسامی عامیانه:NOSE CANDY ،BASE ،FLAKE،
TOOT ،WHITE ،BLOW ،SNOW ROCK ،CHARLIE،
COKE ،STARDUST

شکل ظاهری: گرد سفید رنگی که از برگهای خشک شده گیاه کوکا بدست می آید.با پختن کوکائین همراه با جوش شیرین ماده مخدر دیگری بنام CRACK حاصل می گــردد. کرک بسیار بسیار اعتیاد آور بوده و بشکل حبه های سفید و یا قهوه ای رنگی میباشـد. معمولا با نشاسته، شکر، ویتامین سی، پودر شیر و پودر تالک ترکیب می گردد.
نحوه استعمال: استنشـاق از راه بیـنـی، تـزریق وریـدی، دود کـردن کـرک تـوسط پیپ، جویدن برگها، بکار بردن در غشاء مخاطی دهان، مهبل و مقعد.
اثرات آنی: یک محرک میباشد، اثراتش بسیار زود از میان می رود (30 دقیـقـه بـعد) کـه سبب میگردد فرد احساس افسردگی و نا آرامی کند، حـتی بـا یکـبـار مـصرف اعتـیـادآور است. افـزایش اعتمـاد بنـفس، احسـاس نیـرومنـدی و هـوشـیـاری، سـبــب تپــش قلب می گـردد، انرژی زا، فرد حراف و یا کم حرف میشود، سریع و چابک، شنگولی. از مـیـان رفتـن تـمرکـز، هــماهنگی حرکات و میل جنسی، تنفـس کـم عـمـق و نامـنـظـم، رفـتـار خشونت آمیز، رعشه، بسیار زود اثرش ایجاد می گـردد (10 ثـانـیـه پـس از اسـتـعـمـال) افزایش انرژی، تقویت نیروی جنسی، ترشح دپامین در مغز.
خطرات: استنشاق آن از را بینی سبب آسیب به پره مــیانی بینی شده و در آن ایجاد حفره میکند. آنقدر خطرناک است که با اولین مصرف می تواند سبب سکته قلبی گـردد. مشـکـلات تـنـفسی، آسیـب بـــه ریه، تشنج و مرگ ناگهانی. در دراز مـدت نـیـز سـبـب پارانوئید، توهم، خشونت و کاهش وزن میگردد.به مغز و قلب نیز آسیب جدی میرساند

کلونازپام‌ به‌عنوان‌ ضدتشنج‌ تجویز می‌شود.


چگونگی‌ مصرف‌


کلونازپام‌ معمولاً 3 بار در روز مصرف‌ می‌شود. هیچگاه‌ بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز مصرف‌ نکنید. از دستورات‌ پزشکتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ کنید. اگر حس‌ می‌کنید پس‌ از 3 ماه‌ استفاده‌ از این‌ دارو پاسخ‌ بدنتان‌ نسبت‌ به‌ آن‌ کم‌ شده‌ است‌ با پزشکتان‌ در مورد مقدار دارویتان‌ مشورت‌ کنید ، چرا که‌ ممکن‌ است‌ دچار نوعی‌ «تحمل‌ به‌ دارو» شده‌ باشید. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، اگر ظرف‌ 1 ساعت‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. در غیر این‌ صورت‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌ ، به‌ برنامه‌ دارویی‌ منظم‌تان‌ بازگردید. از دو برابر کردن‌ مقدار دارو بپرهیزید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی‌


در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ نادر ولی‌ جدی‌ زیر ، مصرف‌ کلونازپام‌ را قطع‌ کرده‌ با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: گیجی‌ ، کند شدن‌ قوای‌ ذهنی‌ ، خواب‌آلودگی‌ ، تکلم‌ نامفهوم‌ ، ضربان‌ قلب‌ کند ، تنگی‌ نفس‌ ، عدم‌ تعادل‌ ، بثورات‌ جلدی‌ ، گلودرد ، تب‌ ، لرز ، خونریزی‌ ، یا کبودی‌ غیرعادی‌ ، زخم‌های‌ دهانی‌ ، زردی‌ پوست‌ یا چشم‌ها ، از دست‌ دادن‌ حافظه‌ ، بی‌خوابی‌ ، اضطراب‌ و پریشانی‌ ، یا تحریک‌پذیری‌.

کلونازپام‌ می‌تواند اعتیادآور باشد و اگر دارو به‌طور ناگهانی‌ قطع‌ شود ممکن‌ است‌ علایم‌ قطع‌ دارو مشاهده‌ شود. این‌ علایم‌ عبارتند از: گیجی‌ ، افت‌ قوای‌ ذهنی‌ ، دردهای‌ شکمی‌ ، افزایش‌ تعریق‌ ، تهوع‌ ، استفراغ‌ ، حساسیت‌ به‌ نور و صدا ، و احساس‌ گزگز و سوزن‌ سوزن‌.

اگر می‌خواهید مصرف‌ کلونازپام‌ را قطع‌ کنید ، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید تا این‌ کار را تدریجی‌ انجام‌ دهید. علایم‌ زیر ممکن‌ است‌ رخ‌ دهد اما فقط‌ در صورتی‌ که‌ مشکل‌ساز شوند لازم‌ است‌ با پزشک‌ در میان‌ گذاشته‌ شوند: سرگیجه‌ ، خواب‌آلودگی‌ ، خشکی‌ دهان‌ ، سردرد ، تهوع‌ ، یبوست‌ ، اسهال‌ ، ضربان‌ قلب‌ تند یا شدید ، یا لرزش‌ بدن‌.

موارد احتیاط‌


در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ کلونازپام‌ ، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:

حساسیت‌ به‌ کلونازپام‌ یا سایر بنزودیازپین‌ها (مثلاً دیازپام‌ ، اکسازپام‌) ، غذاها ، رنگ‌های‌ خوراکی‌ ، یا نگهدارنده‌ها.
بارداری‌ یا شیردهی‌.
مصرف‌ داروهای‌ دیگر ، به‌ ویژه‌ الکل‌ ، آرامبخش‌ها ، داروهای‌ ضدافسردگی‌ ، یا داروهای‌ ضدتشنج‌.
سابقه‌ یا ابتلا به‌ گلوکوم‌ (افزایش‌ فشار داخل‌ چشم‌) ، میاستنی‌ گراویس‌ ، اعتیاد به‌ الکل‌ یا مواد مخدر ، بیماری‌ انسدادی‌ مزمن‌ ریوی‌ شدید ، یا آمفی‌زم‌.

توصیه هنگام‌ مصرف‌


به‌طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بتواند بهبودتان‌ را زیر نظر بگیرد.
دفعات‌ تشنج‌ را ثبت‌ کرده‌ برای‌ پزشکتان‌ ببرید تا بر اساس‌ آن‌ پاسخ‌ شما به‌ دارو را ارزیابی‌ کند.
تا پیش‌ از مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ کلونازپام‌ در هنگام‌ رانندگی‌ یا کار کردن‌ با وسایل‌ خطرناک‌ احتیاط‌ کنید. کلونازپام‌ در برخی‌ افراد موجب‌ خواب‌آلودگی‌ یا کاهش‌ سطح‌ هوشیاری‌ می‌شود.
در صورت‌ بروز افکار یا احساسات‌ عجیب‌ ، با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
یک‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشکی‌ همراه‌ داشته‌ باشید که‌ نشان‌ دهد در حال‌ مصرف‌ کلونازپام‌ هستید.
کلونازپام‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ ، و دور از گرما ، نور مستقیم‌ ، و حرارت‌ مرطوب‌ قرار دهید (کلونازپام‌ در این‌ شرایط‌ فاسد می‌شود).
کلونازپام‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ در توالت‌ دور بریزید.

نبایدها


نباید الکل‌ بنوشید.
نباید از دیگر داروهای‌ آرامبخش‌ استفاده‌ کنید.

کافئین چیست؟

این ماده یک محرک روانی است. نیمه عمر کافئین در بدن انسان 3 تا 10 ساعت است و زمان رسیدن به اوج غلظت، 30 تا 60 دقیقه است. کافئین به آسانی به مغز می ‌رسد و باعث فعال شدن گیرنده‌هایی در مغز می ‌شود. نتیجه ی نهایی این فعالیت، افزایش برخی مواد شیمیایی در مغز است.
یک فنجان قهوه به‌ طور معمول 100 تا 150 میلی‌ گرم کافئین دارد. چای حدود یک سوم این مقدار، کافئین دارد. بسیاری از داروهای بدون نسخه حاوی یک سوم تا نصف کافئین موجود در یک فنجان قهوه هستند. برخی داروهای ضد میگرن و محرک‌های بدون نسخه حتی بیش از یک فنجان قهوه کافئین دارند. در کاکائو، شکلات و نوشابه‌های گازدار نیز مقادیر قابل توجهی کافئین موجود است و مقدار آن در حدی است که می ‌تواند به ایجاد برخی نشانه‌های مسمومیت کافئین در بچه‌های کوچک منجر شود.
در مجموع برخی از منابع معمول کافئین عبارتند از: قهوه ی تازه دم، قهوه ی فوری، چای (دم‌کرده یا کیسه‌ای)، کاکائو، شکلات، نوشابه‌های گازدار مثل کوکا و برخی داروها.

سوء مصرف کافئین

کافئین تمام صفات مواد رایج دارای سوء مصرف را دارد.
اول اینکه کافئین به خصوص در مقادیر پایین می ‌تواند، به ‌عنوان یک تقویت ‌کننده ی مثبت عمل کند. تنها 100 میلی ‌گرم از این ماده در انسان می‌ تواند، حالت سرخوشی خفیف ایجاد کند، ولی باید به یاد داشته باشیم که با افزایش میزان مصرف، دیگر کافئین به‌ عنوان یک تقویت ‌کننده ی مثبت عمل نمی ‌کند و برعکس، موجب افزایش اضطراب و ملال خفیف می ‌شود.
دوم اینکه، هم مطالعات انسانی و هم مطالعات حیوانی، بروز تحمل جسمی را نسبت به برخی از اثرات کافئین و نیز بروز نشانه‌های ترک را نشان داده‌اند.
ترک کافئین

ظهور علایم ترک، نشان ‌دهنده ی تحمل و وابستگی فیزیولوژیک است که در نتیجه ی مصرف مستمر کافئین ایجاد می ‌شود. در 50 تا 75 درصد افراد مصرف‌ کننده ی کافئین، نشانه‌های ترک بروز می‌ کند. قطع ناگهانی مصرف و یا حتی کاهش در میزان مصرف، به بروز سردرد به همراه این علایم منجر می‌ شود: بیمار از خستگی و خواب ‌آلودگی به‌ شدت شکایت می‌ کند، دردهای پراکنده ی عضلانی را تجربه می ‌کند، مضطرب می ‌شود، نشانه‌های خفیفی از افسردگی در او آشکار می ‌شود. تهوع و استفراغ نیز دیده می ‌شود و بیمار میل شدیدی به مصرف کافئین دارد.
نشانه‌های ترک کافئین 12 تا 24 ساعت پس از آخرین دوز شروع می‌ شود و طی 24 ساعت تا 48 ساعت به اوج خود رسیده و سپس ظرف یک هفته برطرف می ‌شود.گاهی پزشکان بنا به دلایل خاصی، بر اجتناب از مصرف کافئین توصیه اکید می‌ کنند، به ‌طور مثال، افرادی که نشانه‌های اضطرابی دارند و یا مبتلا به اختلالات خواب به‌ صورت بی خوابی هستند، از این جمله‌اند.
کافئین در افراد سالم با خطرات قلبی همراه نیست ولی به کسانی که بیماری قلبی دارند، غالباً توصیه می‌ شود به دلیل رابطه ی احتمالی کافئین و اختلالات ریتم قلبی، مصرف این ماده را محدود سازند. کافئین ارتباط روشنی با افزایش ترشح اسید معده دارد و معمولاً به افراد مبتلا به زخم معده توصیه می ‌شود که از مصرف هرگونه محصولات حاوی کافئین خودداری کنند.
هرچند درباره ی تاثیر کافئین در بروز نقایص مادرزادی اختلاف نظر وجود دارد، اما خانم‌های باردار یا شیرده احتمالاً باید از محصولات حاوی کافئین پرهیز کنند.
روش ترک کافئین

نخستین مرحله ی کاهش یا حذف کافئین این است که فرد میزان مصرف روزانه ی خود را مشخص کند. بهترین روش انجام این کار، این است که از او بخواهیم، دفترچه‌ای برای ثبت مواد غذایی مصرفی خود تهیه کند. سپس تمامی منابع حاوی کافئین در رژیم غذایی و ازجمله اشکال گوناگون کافئین (مثل نوشابه‌ها یا داروهای حاوی کافئین) را شناسایی و با دقت، میزان مصرف آنها را ثبت کند. پس از چند روز ثبت میزان مصرف، پزشک با بیمار ملاقات می ‌کند و با مرور اطلاعات، میانگین مصرف روزانه ی کافئین را برحسب میلی ‌گرم مشخص می ‌کند. آنگاه طی تصمیمی مشترک برای کاهش مصرف کافئینی، هر چند روز یک بار، میزان مصرف 10 درصد کاهش می ‌یابد. از آنجا که کافئین اصولاً به صورت نوشیدنی مصرف می ‌شود، بیمار می ‌تواند به تدریج نوشابه‌های غیرکافئین را جایگزین نوشیدنی‌های کافئین‌دار کند.
به یاد داشته باشیم که باید از قطع ناگهانی مصرف کافئین خودداری کرد، زیرا در چنین حالتی، احتمال بروز نشانه‌های ترک وجود دارد. گاه برای تخفیف نشانه‌های ترک نیاز به مصرف داروهای ضد درد مثل آسپرین و غیره است. این داروها به ‌صورت کوتاه‌ مدت و تنها برای رفع علایم ناشی از ترک مصرف کافئین به‌ کار می ‌روند. به این ترتیب، ترک کافئین، راهی ساده و بی ‌دردسر است و با توجه به اثراتی که در بهبود سلامتی دارد، در مواردی که به توصیه ی پزشک نیاز به قطع مصرف این ماده است و یا در افرادی که میزان مصرفشان بسیار بالا است، به راحتی به ‌کار گرفته می‌ شود.‌
مسمویت با کافئین

به ‌دنبال مصرف کافئین به میزان بیشتر از 250 میلی‌ گرم (مثلا بیش از دو یا سه فنجان قهوه ی دم‌ کرده) علائمی بروز می‌‌ کند. ازجمله نشانه‌های شایع مربوط به مسمومیت با کافئین، می ‌توان به این موارد اشاره کرد: اضطراب و سرآسیمه بودن، بی ‌قراری، هیجان بیش از حد و غیرمعمول، تحریک ‌پذیری و عصبانیت، گرفتگی‌های عضلانی، صورت برافروخته، اختلالات گوارشی مثل تهوع و ناراحتی معده ، تعریق مفرط ، پرادراری، احساس مورمورشدن در انگشتان دست و پا، افزایش تعداد ضربان قلب یا بروز اختلال در ریتم قلب، از این شاخه به آن شاخه پریدن در تفکر و تکلم و بی‌ خوابی.
اگر میزان مصرف خیلی بالا باشد، تکلم بی ‌ربط ، وزوز گوش ، توهمات خفیف بینایی (جرقه‌های نورانی) و تفکر مغشوش نیز دیده می‌ شود. در نهایت ممکن است مسمومیت با کافئین به بروز تشنج منتشر و نارسایی تنفسی و بالاخره مرگ منجر شود

تریاک : ماده مخدری می باشد که همگی این ماده رو می شناسیم که این ماده به علت جنبه درمانی که دارد دارای قیمت نسبتا بالای می باشد که همه افراد معتاد بودجه مالی تامین این ماده رو ندارند و در ضمن دارای اثر نشعگی بالای ندارد و ترک کردن این ماده نسبت به مواد دیگر آسانتر می باشد .
حشیش : ماده ای دیگر از خانواده مخدر که ماده نسبتا سبک و ارزان دارای قدرت توهم زای نسبتا بالا ولی زود گذر می باشد که به همین علت طرفدار زیادی در بین معتادان ندارد و به اصطلاح افراد تازه کار از این ماده استفاده می کنند .
هروئین : این ماده در 5 سال قبل به عنوان اصلی ترین و بالا ترین ماده مخدر شناخته شده بود و افراد زیادی رو به کام مرگ کشید ولی با وارد شدن یه سری مواد جدید و قویتر از محبوبیت این ماده در جامعه معتادان کاسته شد .
مواد مخدر صنعتی : این مواد که دارای قدرت تخریب و جذب بسیار که بیشترین قربانی جهان را در ایران دارد که حدود 90 درصد می باشد .
این مواد که شامل : کراک ـ کرک ـ pam - shouan - lsd - کوک – جوراک – متادون ـ کریستال می باشند که درباره همه این مواد توضیح میدم :
کراک : این ماده که امروزه بیشترین طرفدار را دارد دارای قدرت تخریب بالای می باشدکه 60 تا 70 درصد خلوص دارد و به آن کلوخ – هروئین فشرده یا آزمایشگاهی نیز گفته شده و دارای قیمت نسبتا پایینی می باشد که ترکیبی از ماده هروئین و آمفتامین می با شد و نمونه تقلبی کرک می باشد کراک داری قدرت مرگ بسیار بالایی می باشد که بین هر 5 نفر 4 نفررا به گام مرگ در مدت زمان بسیار کوتاهی می کشاند که دارای عوارضی بسیار خطرناکی شامل : عفونت شدید در رگها و بافتها می باشد که بین معتادان به کرم زدگی معروف می باشد که این کرم زدگی از محل ترزیق با آبسه چرگی شروع می شود .
پیری بسیار زودرس که در عرض چند ماه مصرف این ماده فرد به میزان 15 تا 20 سال پیر می شود .
پنهان شدن رگها در اثر ترزیق این ماده که پس از مدتی که فرد دارای رگی برای ترزیق نمی باشد مجبور به ترزیق داخل کیسه میشود برای ترزیق این ماده که باعث عفونت و مرگ فرد می شود .
لخته شدن خون که باعث مرگ مغزی و قلبی فرد می شود و باعث از کار افتادن کبد می شود که فرد را به کام هپاتیت می کشاند .
جدا شدن پوست و اعضای بدن در اثر مصرف کراک که این ماده 20برابر قوی تر از هرو ئین می باشد
البته کراک غیرطبیعی به دلیل استفاده از مواد سمی و غیرضروری و ناخالص 5 برابر از کراک طبیعی قویتر می باشد و دارو هر چه قوی تر ترک آن سخت تر می باشد .
کرک : این ماده که دارای محبوبیت بسیار بالا در اروپا می باشد و ترکیبی از کوکائین و جوش شیرین می باشد و نمونه اصلی کراک می باشد ولی در ایران چون بسیار گران می باشد طرفداری ندارد چون هر گرم از این ماده حدود 150 هزار تومان می باشد .
کریستال : این ماده که دارای 90 تا 100 خلوص از هروئین می باشد و بین افراد به اشک خدا معروف می باشد ولی گران می باشد و محبوبیت زیادی ندارد .
LSD : این ماده در اروپا می باشد و بسیار گران می باشد و به ندرت وارد ایران می شود و یک ماده صنعتی می باشد .
کوک – جوراک – متادون : این ماده به شیوهای بسیار گول زننده به وسیله سران این مملکت بین افرادی که خواستار ترک اعتیاد و شروع زندگی سالم از اعتیاد می خواستند داشته باشند رواج پیدا کرد و به عنوان قرص و آمپول ترک اعتیاد اوایل شناخته می شد که جوراک دارای آمپول های از قبیل : تمجیزک – نورجیزک – بن جیزک می باشد که سیستم خونسازی بدن را از کار می اندازد به طوری که مصرف 3 میلی گرم از این ماده به اندازه 33 بار مصرف مروفین است و 25 تا 50 برابر از مروفین قویتر بوده و اعتیاد را افزایش می دهد .

داروهای شادی آور روی حافظه شفاهی افراد تاثیر می گذارند

دانشمندان انگلیسی اظهار داشتند: قرص های شادی آور تاثیر فراوانی بر حافظه شفاهی افراد دارند.
به گزارش حیات به نقل از "msn" ، مطالعات انجام شده نشان می هد مصرف قرص های شادی آور و اکستازی روی حافظه شفاهی افراد تاثیرات منفی جبران ناپذیری می گذارد.این آزمایشات که روی 2 گروه از افرادی که از این مواد مصرف می کنند و گروهی دیگر که تاکنون از این نوع داروها استفاده نکرده اند صورت گرفت.در این آزمایش به هر کدام ازآنها کلماتی دادند تا حفظ کنند و پس از 20 دقیقه تعدادی کلمات جدید به آنها داده شد و در نهایت میزان و سرعت یادگیری هر کدام سنجیده شد.نتایج تحقیقات نشان داد: قرص های اکستازی روی سلول هایی از مغز اثر می گذارند که به سیستم عصبی و انتقال پیام و یادگیری مرتبط است و عدم مصرف این مواد می تواند دوباره حافظه شفاهی این افراد را افزایش دهد.
مطالعات دیگری نشان می دهد:مصرف این مواد موجب فرسودگی سریع مغز می شود.

ترکیب شیمیایی اکستاسی

ترکیب 3 ، 4 متیلن دی اکسی مت آمفتامین با فرمول C11H15N20 ترکیب شیمیایی اکستاسی را نشان می دهد .
( 3 , 4 MethylendioxyMethAmphetamine )

انواع نام های متداول
در ایران این قرص را با نام های مختلفی می شناسند ، از جمله :
اکستیسی ، اکستاسی ، اکستازی ، XTC ، E ، EX ، X ، قرص شادی ، قرص عشق ، قرص نشئه ، بمب شادی ، داروی هم آغوشی ، سوپر من ، مرسدس ، استار ، جت و ...


اشکال رایج دارویی
این ماده به صورت قرص های خوراکی و جویدنی ، کپسول و مواد تدخینی و تزریقی موجود است که البته متداول تر آن به صورت قرص است که با مارک های مرسدس بنز و میتسوبیشی ، $ ، KO ، صلیب ، ستاره و ... ساخته می شود . این قرص به رنگ های مختلف وجود دارد و در بسته بندی های مختلفی از جمله بسته هایی به اشکال کارتونی مثل میکی موس ، پوکمان و ... ارائه می شود .
امروزه نوع تزریقی آن نیز دیده می شود که اثرات خود را به مراتب زودتر از انواع خوراکی نشان می دهد .
قیمت آن در ایران در چند سال اخیر از چهار هزار تومان تا چهل هزار تومان نیز گزارش شده است . اما امروزه به دلیل ساخت راحت آن در لابراتورهای داخلی ساخته می شود و به قیمت 750 تومان فروخته می شود که خطر وجود مواد اضافی در آن و عوارض آن است .
هر قرص حاوی 80 تا 160 میلی گرم MDMA است .

تاریخچه
این ماده ی مخدر در سال 1914 توسط شرکت مرک ( Merck ) آلمان به عنوان داروی لاغری و کاهنده ی اشتها ساخته و عرضه شد ، اما به دلیل عوارض آن از رده خارج گردید .
در دهه ی 70 میلادی این ماده کاربرد مجدد یافت و برای کمک به بیان احساسات بیماران به کار برده شد . همچنین ارتش آمریکا از این ماده برای راست گویی استفاده کرد .
در سال 1984 با اثبات اثرات آن روی مغز حیوانات آزمایشگاهی ، از رده خارج شد .
در سال 1985 در آمریکا ، مصرف آن ممنوع اعلام شد .
بعد از آن به تدریج این قرص ها به صورت غیر قانونی از انبار کارخانه ها خارج شد و مورد استفاده ی متقاضیان خیابانی خود قرار گرفت و مصرف آن در میهمانی ها رو به افزایش گذاشت .

برخی از آمار
در دوره زمانی خاصی در اروپا ، مصرف این مواد انرژی زا و شادی‌بخش برای کاهش مصرف سایر مواد مخدر مثل هروئین تشویق شده است ، به طوری که مصرف آن در اروپا در سال 1995 از 500 هزار قرص در سال به 30 میلیون قرص در دو سال بعد رسیده است .
2 درصد مردم آمریکا حداقل یک بار این ترکیب را مصرف کرده‌اند .
حداقل 7/11 درصد دانش‌آموزان کلاس آخر دبیرستان در آمریکا یک بار قرص های اکستاسی مصرف کرده‌اند .
مصرف این قرص ها در ایران به خصوص در یک سال اخیر در پارتی‌های شبانه به شدت افزایش یافته است . جوانان تحصیل کرده و مرفه مصرف کنندگان اصلی این داروها هستند .
میزان مراجعه به اورژانس ها در آمریکا در اثر سوء مصرف این دارو به شدت افزایش یافته است ( از 1143 مورد در سال 1998 به 4511 مورد در سال 2000 ) .

آثار مصرف اکستاسی
MDMA عضوی از خانواده ی فنیتیل آمین ها است . بسیار مشابه ماده ی دیگری به نام MDA . البته MDA داروی قوی تری است و اثرات آن عمیق تر و طولانی تر از MDMA . در مقابل می توان MDEA را نوع ملایم تر اکس نام برد .
ثابت شده که مصرف اکس برای افراد مبتلا به دیابت ، صرع ، آسم ، پرفشاری خون ، گلوکوم و زنان حامله بسیار خطرناک است.
اکستاسی یک داروی بسیار قوی تغییر دهنده ی خلق ( مود ) است که سبب می شود مصرف کننده ، هر کاری را بدون این که به عواقب ناشی از آن فکر کند ، انجام بدهد . فرد احساس شادی ، اعتماد به نفس ، پر انرژی ، اجتماعی و ریلکس بودن می کند . گفته می شود که احساساتی مثل حسادت و درد از فرد دور می شود . گرچه MDMA به عنوان داروی توهم زا شناخته می شود ولی این نظریه صحیح نمی باشد . اکس خالص توهم زا نیست و توهم این قرص ناشی از موادی است که به آن اضافه شده مثل LSD . تحقیقات نشان داده است که اکس خالص به اندازه ی اکس تقلبی ( ناخالص ) که امروزه بیشتر در بازار مصرف دارد خطرناک نیست . اکس تقلبی می تواند شامل هر چیزی از LSD گرفته تا کافئین باشد که با MDMA مخلوط شده است . اکستاسی در بین هروئین ، کوکائین و اسپید یک داروی کلاس A محسوب می شود . اکثرا" به صورت قرص مصرف می شود ولی به صورت پودر نیز وجود دارد . در اوایل اکس به صورت صد در صد خالص عرضه می شد ، اما امروزه به صورت ناخالص و همراه با موادی مثل کتامین ، اسپید ، DXM ، MDEA و MDA ساخته می شود . DXM در پزشکی برای درمان سرفه ( از طریق خشک کردن ریه ها ) به کار برده می شود . به علت این که این ماده خاصیت دهیدراتاسیون ( جذب آب ) دارد مصرف زیاد آن بسیار خطرناک است . قرص های اکس می توانند به رنگ سفید باشند اما معمولا" سیمبول هایی مثل چهره های خندان و یا ستاره روی اونا حک شده است . قرص هایی که بر روی آن ها آرم شبدر و میتسوبیشی حک شده به علت وجود مقادیر بالای DXM در آن بسیار خطرناک هستند . یکی از راه های شناخت این قرص رنگ آن می باشد . اکس خالص به رنگ سفید است . البته چون این روزها اکثر قرص ها رنگ می شوند تشخیص آن به این روش غیر ممکن است . پودر MDMA به صورت سفید و کریستالی دیده می شود . کیت هایی وجود دارند که قدرت اکس را از درجه ی یک تا سه مشخص می کنند .
علائم اکس حدود 20 تا 90 بعد از مصرف ظاهر می شوند و تا حدود 3 تا 6 ساعت در حد ماکزیمم باقی مانده و سپس تا 24 ساعت علائم ظاهری آن از بین می رود . این نشانه ها شامل نبض زدن ، ضربان بالای قلب ، دهان خشک ، مردمک گشاد شده ، تنش عضلانی ( در چهره و بدن ) ، گرفتگی عضلانی ، تلاطم معده و همچنین گرم و مرطوب شدن بدن می باشد .
فرد نسبت به همه ی اجسام اطرافش با محبت می شود . خنده ، حالت غیر قابل کنترل پیدا می کند و فرد بیش از اندازه حرف می زند . موسیقی بهتر شنیده شده و نورها درخشنده هستند . چشم ها به خارش افتاده و پف می کنند ، در این حالت دید شخص تار می شود . فشرده شدن مشت و دهان هم یک واکنش معمولی است . بدن معمولا" مقادیر زیادی هورمون ضد ادراری ( ADH ) ترشح می کند که باعث احتباس آب و کاهش حجم ادرار می شود . دوز بالای ( اوردوز ) اکس می تواند منجر به استفراغ ، سر گیجه ، سر درد و گرفتگی وحشتناک بشود . حتی یک قرص هم می تواند منجر به اوردوز بشود . این ها البته به فرد و غلظت قرص بستگی دارد . تمام این درد ها مربوط به فشار زیادی است که اکس روی قلب ، کلیه و ریه ها می آورد . مصرف کننده احساس خستگی ، افسردگی و قدری گیجی و منگی می کند . فرد دچار فراموشی می شود . اشتها زیاد می شود . ممکن است مصرف کنندگان حرفه ای احساس سرماخوردگی و آنفلونزا داشته باشند . این مشکلات نسبتا" شایع هستند و به نظر می رسد که ناشی از آمفتامینی باشند که با قرص مخلوط شده است .
خطر آب از دست دادن ( دهیدریشن ) و گرمای بیش از حد ( اوور هیتینگ ) در هر بار مصرف اکس وجود دارد . اکس معمولا" در پارتی هایی مصرف می شوند که شرکت کنندگان تمام شب را می رقصند . علاوه بر خاصیت دهیدریشن قرص رقص هم مزید بر علت شده و بدن مایعات بیشتری را از دست می دهد . بیشتر مرگ های ناشی از مصرف اکس به همین علت و همچنین به علت حملات گرما است . با بالا رفتن بیش از حد دمای بدن ممکن است لخته های کوچکی در جریان خون ظاهر شوند که می توانند باعث خون ریزی مغزی بشوند . مصرف الکل و قرص ها همراه با هم بسیار خطرناک است ، زیرا خود الکل هم خاصیت دهیدریشن دارد . البته به این نکته هم باید توجه داشت که مصرف بیش از حد مایعات نیز می تواند باعث ورم مغزی شود که بسیار خطرناک است . خوردن اسنک های شور هم توصیه شده است . در ضمن فرد باید بین رقص فاصله بیندازد تا قلب کمی استراحت کند . برای ریکاوری ( بازگشت به حالت نرمال ) پس از مصرف اکس مقادیر زیادی ویتامین C و کلسیم لازم است و از آن جایی که فرد انرژی زیادی را از دست داده است بهتر است که فرد غذا خورده و سعی کند بخوابد .
اکستاسی از داروهایی است که در دهه ی گذشته بسیار مورد اقبال قرار گرفته است . دارویی با درجه ریسک بالا ، اما به این صورت که رسانه ها تبلیغ می کنند باعث مرگ قطعی نیست ، در حقیقت بستگی به این دارد که فرد چه عملی انجام می دهد . اما این را نیز باید به خاطر داشت که اکستاسی یک داروی کلاس A محسوب می شود ، یعنی جزء خطرناک ترین داروهاست و صدمات غیر قابل جبرانی به مغز وارد می کند .

در بسیاری از منابع عوارض پس از مصرف اکستاسی را به طور خلاصه این گونه بیان کرده اند :
اثرات مثبت :
1- افزایش شدید احساس خوب بودن در فرد
2- افزایش انرژی در فرد
3- احساس تمایل برای ارتباط با دیگران و احساس تعلق و نزدیکی به دیگران
4- احساس عشق و سرخوشی
5- دست و دلبازی
6- افزایش هوشیاری و درک موسیقی
7- افزایش حس های بویایی و چشایی
8- احساس تجربیات و حالات روحی جدید در زندگی
9- احساس روشنایی
10- تمایل برای آغوش گرفتن و بوسیدن دیگران
11- به علت افزایش انرژی در افراد ، مصرف کنندگان ، تمایل برای فعالیت شدید و رقص های طولانی دارند .

اثرات منفی :
1- کاهش اشتها
2- تغییرات بینایی
3- گشاد شدن مردمک ها (میدریاز) افراد مصرف کننده در محل‌های مصرف مثل پارتی‌ها با وجود کم بودن نور مجبور به استفاده از عینک های آفتابی در شب هستند که علت آن تحریک‌پذیری با نور است.
4- حرکات غیرطبیعی چشم (نیستاگموس)
5- توهم بینایی (هالوسیناسیون)
6- افزایش ضربان قلب و فشار خون (تاکی‌کاردی و هیپرتانسیون)
7- تغییر در نظم حفظ دمای بدن
8- فک زدن های طولانی (افراد مصرف کننده برای جلوگیری از حالت قفل شدن فک مجبور به مصرف آدامس هستند ، تا ساعت ها پس از مصرف این حالت فک زدن های غیر طبیعی موجود است) .
9- لرزیدن ، عصبی شدن ، عدم تمایل برای استراحت
10- تمایل شدید برای مصرف مجدد این ماده پس از افت تاثیر اولیه

اثرات منفی شدید :
1- اثرات شدید احساسی ، اختلال خواب ، کابوس های شبانه ، حملات ناگهانی اضطراب (Panic Attack) ، دیوانگی (Psychosis) ، انقباض شدید فک و پارگی زبان در اثر فک زدن های طولانی (Trisma){در صورت بروز این حالت باید از آمپول دیازپام و یا قرصهای خوراکی آن استفاده کرد . }
2- عدم تمرکز ، فراموشی ، اختلال در یادگیری (Confusion)
3- افزایش دمای بدن و کاهش آب بدن (در پارتی‌هایی که این دارو مصرف می‌شود افراد مجبور به مصرف آب فراوان و مکرر هستند و این مساله خطرات خاص خود را به دنبال دارد) .
4- اختلال در مکانیسم نعوظ و نرسیدن به اوج لذت جنسی ( ارگاسم )
5- تهوع و استفراغ
6- کاهش سدیم خون در اثر مصرف زیاد مایعات (هیپوناترمی)
7- سردرد ، سرگیجه و تشنج
8- آنمی آپلاستیک (سرکوب شدید خونسازی مغز استخوان)
9- افت شدید خلق در روزهای پس از مصرف
10- خستگی و افسردگی شدید تا یک هفته پس از مصرف
11- احتمال اعتیاد جسمی کم است ولی احتمال اعتیاد روانی بسیار زیاد است .
12- احتمال سمیت کبدی
13- صدمه به اعصاب مغزی
14- بزرگ شدن پستان در آقایان ( ژنیکوماستی )
15- احتباس ادراری ( Retension )
16- تخریب عضلات مخطط ( رابدومیولیز ) که در نتیجه ی افزایش دمای بدن رخ می دهد و می تواند به علت رسوب مواد حاصل از این تخریب در کلیه باعث آسیب به این ارگان شود .
17- میزان بروز مرگ در اثر مصرف اکستاسی 2 در 100000 مصرف کننده است .
18- دختران جوان بعلت اثرات هورمونهای جنسی زنانه ، در صورت مصرف اکستاسی در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به افت سدیم خون و به دنبال آن تشنج هستند . (میزان بروز SIADH در ارتباط با استروژن خون افزایش می‌یابد) .

اثر اکستاسی بر مغز
اکثر دانش مندان عقیده دارند که مصرف طولانی مدت اکستاسی باعث آسیب مغزی و از دست دادن حافظه می شود . ثابت شده است که MDMA به نورون های سروتونرژیک در مغز آسیب می رساند . این نورون ها سروتونین ترشح می کنند . از سروتونین به عنوان افیون داخلی و طبیعی بدن نام می برند . این ماده بعد از ترشح باعث احساس شادی در فرد می شود ( به عنوان مثال ورزش باعث افزایش میزان این ماده در بدن می شود . به همین دلیل هم است که خیلی از ورزش کاران حرفه ای که ناگهان ورزش را قطع می کنند ، معتاد می شوند . در حقیقت به جای افیون داخلی بدن که سطح آن کم شده است آن را با یک افیون خارجی مثل هروئین جایگزین می کنند) . بعد از این مرحله شادمانی ، سلول ها مواد دیگری ترشح می کنند که سطح سروتونین را پایین می آورد و فرد دوباره به حالت نرمال بر می گردد . اکس این سلول ها را بلوک کرده و باعث می شود سروتونین برای مدت بیشتری باقی بماند فرد برای زمان بیشتری احساس شادمانی و بی غمی بکند . مصرف طولانی مدت اکس چرخه ی تولید و متابولیسم سروتونین را مختل کرده و در نتیجه میزان سروتونین مغزی کاهش پیدا می کند . این امر باعث افسردگی و اضطراب شده و فرد دچار نوعی افسردگی پیوسته می شود . اگر فرد معتاد نتواند به مدت یک هفته بدون اکس زندگی کند و تنها با مصرف قرص احساس شادی بکند ، نشان دهنده ی این است که سطح سروتونین مغزی کاهش پیدا کرده است . این وضعیت خطرناک بوده و فرد با مراجعه به پزشک باید تحت درمان قرار داده شود .

به طور خلاصه می توان فرضیه ی تأثیر MDMA ( اکستاسی ) بر مغز را به صورت زیر نشان داد :
1- افزایش آزاد سازی سروتونین در سیناپس های مغزی
2- بلوک باز جذب سروتونین
3- افت میزان سروتونین مغز
4- اثرات غیر مستقیم بر میزان دوپامین مغز
تحقیقات دانشگاه جان هاپکینز ( از معتبر ترین دانشگاه های علوم پزشکی جهان ) نشان داده است که اثرات منفی اکس روی حافظه تا دو هفته پس از مصرف آشکار می شوند . همچنین این تحقیقات نشان داده است که حافظه ی فردی که از MDMA استفاده می کند نسبت به فرد نرمال ضعیف تر است . دانش مندان حدس می زنند که اکس به سلول های سروتونرژیک آسیب های غیر قابل بازگشت می زند . نتایج MRI ( تصویر برداری هماهنگ مغناطیسی ) از مغز افرادی که بیش از 200 قرص اکس را در مدت 5 سال مصرف کرده بودند نشان داد که آسیب های عمده ای به مغز این بیماران وارد شده و هر چه مصرف اکس بیشتر ، آسیب هم بیشتر است . همچنین اوتوپسی ( نمونه برداری از بافت مرده ) هایی که از مغز این بیماران انجام شده است نشان می دهد که سطح سروتونین 60 تا 80 درصد نسبت به افراد عادی کاهش پیدا کرده است .

نتیجه ی یک تحقیق بر روی مغز میمون ها
در مقاله ای که در مجله نوروساینس در 15 ژوئن 1999 به چاپ رسید ، نتایج یک تحقیق بر روی میمون ها به چاپ رسید . در بررسی این میمون ها که برای مدت 4 روز و روزی 2 بار قرص Ecstasy محلول در مایعی را مصرف کرده بودند و میمون هایی که فقط همین مایع را استفاده کرده بودند و پس از 7 سال کالبد شکافی شده بودند مشاهده شد که تغییراتی در سلولهای سروتونینی مغز ایجاد شده است که در لوب فرونتال و نواحی مربوط به فکر کردن ، ناحیه هیپوکامپ و نقاط عمقی مغز مربوط به حافظه بوده است . پس مشاهده می‌شود که مصرف اکستاسی در دراز مدت باعث ایجاد اختلال در قوه تفکر و حافظه و قابلیت یادگیری در فرد می‌شود . در تحقیقی دیگر مشاهده شد که پس از مصرف دارو ، میزان سروتونین در مغز به میزان بیست تا شصت درصد کاهش می‌یابد و مشاهده شد که اثرات مخرب مغزی غیرقابل بازگشت است و تغییراتی در نورون های دوپامینرژیک مشاهده شد .

موارد منع مصرف
با توجه به اثرات اکستاسی در افزایش فشار خون و تعداد نبض و با توجه به اینکه گروهی از مردم پاسخ و واکنش بیشتری نسبت به این ماده نشان می‌دهند افراد با سابقه فشار خون بالا، مشکلات قلبی (اختلالات ضربان قلب و…) یا افراد با سابقه سکته قلبی نباید از این ماده استفاده کنند . افراد با سابقه مشکل کبدی و کلیوی نیز منع مصرف قطعی دارند .
کسانی که از داروهای ضد افسردگی مثل فنلزین ، ترانیل سیپرومین و ضد افسردگی‌هایی مثل پروزاک و زولوفت (Zoloft) هم استفاده می‌کنند به هیچ‌وجه نباید از اکستاسی استفاده کننده موارد مرگ ناشی از مصرف همزمان این داروها با اکستاسی گزارش شده است .
علائم مسمومیت با اکستاسی ( مربوط به بالا رفتن بیش از حد غلظت دارو در خون ) به شکل افزایش شدید ضربان قلب ، فشارخون ، خستگی ، گرفتگی عضلانی یا حملات حاد ترس (Panic Attack) می‌باشد . در صورت بروز علائم فوق شخص باید فعالیت را کنار گذاشته ، بنشیند و مایعات (آب و آب میوه) به میزان کافی مصرف کند . در صورت بروز علائم مثل تشنج ، کاهش سطح هوشیاری و … هرچه سریع تر به مراکز درمانی مراجعه شود . در صورت مصرف همزمان قرص‌های اکستاسی با الکل عوارض ناشی از دهیدراتاسیون و کاهش آب بدن تشدید می‌‌شود و در عین حال عوارض اکستاسی بر خلق کاهش می‌یابد .

بررسی آماری یک تحقیق
با تحقیقی که بر روی 230 جوان و نوجوان دختر و پسر انجام شد به طور خلاصه نتایج زیر به دست آمد :
نزدیک به 56 درصد جوانان علاقه دارند که همراه با دوستانشان در میهمانی های شبانه شرکت کنند .
همچنین 6/43 از این عده ، بیش از یک بار در میهمانی های مختلط به همراه دوستانشان شرکت کرده اند .
یافته های این تحقیق نشان می دهد ، 88 درصد از افرادی که حضور در پارتی های مختلط را تجربه کرده اند ، بدون اطلاع خانواده هایشان در چنین جشن هایی شرکت کرده اند .
31 درصد از جوانان پاسخ داده اند که از ترس خانواده هایشان در چنین جشن هایی شرکت نمی کنند .
این یافته ها همچنین بیان گر آن است که 12 درصد جوانان اصلا" تمایلی به حضور در مهمانی های مختلط ندارند .
با این حال به نظر می رسد که صرف نظر از یافته های پژوهش گران ، آمارهای تکان دهنده از حضور جوانان در مهمانی های مختلط تا حدود نسبتا" زیادی نگران کننده به نظر می رسد .

اعتیاد به اکستاسی
«اعتیاد به دو شکل جسمانی و روانی مطرح می‌شود . مصرف این دارو اعتیاد جسمانی ایجاد نمی‌کند ، ولی وابستگی روانی فرد را به دنبال خواهد داشت . اکستاسی باعث پاداش به منِ (ego) فرد می‌شود . بنابراین روان را به‌واسطة افزایش احساس رضایت از خود و احساس امنیت تقویت می‌کند . »
گروهی از افراد به‌طور ژنتیکی دارای استعداد گرایش به اکستاسی هستند . این افراد کسانی هستند که مراکز پاداش در مغز آنها ضعیف عمل می‌کند . در نتیجة این نقصان ، آنان نیاز به یک عامل خارجی دارند تا احساس رضایت مندی را ایجاد کند . چنین شرایطی منجر به اعتیاد فرد به یک محرک کاذب می‌شود .
 هرچند که این دارو اعتیاد جسمانی ایجاد نمی‌کند ، یک‌بار مصرف آن تا 80 درصد احتمال استفادة مجدد را افزایش می‌دهد . »

دلایل مصرف اکستاسی
1- بسیاری از جوانان تحت تاثیر سخنان دوستان خود ، در مورد ایجاد احساسات هیجان‌انگیز کاذب و از بین رفتن مهارهای اخلاقی ، از این ماده استفاده می‌کنند .
2- مشکلات خارج از توان فرد ، مشوقی نیرومند برای مصرف چنین موادی است . بعضی افراد برای رهایی از آلام ناشی از صدمات روحی یا مشکلات جسمی به این داروها پناه می‌آورند ،که بعدها به عوارض بدتری مبتلا می شوند .
3- فرار از افسردگی ، رسیدن به آرامش ، داشتن لحظاتی شادتر و ایجاد تنوع در روند یکنواخت و مایوس کننده زندگی از دیگر دلایل روی آوردن جوانان به این قبیل مواد است .
توجه کنید : علت مصرف این داروها هر چه باشد ، راه‌حل موقتی برای فرار از مشکلات است و پس از محو آثار مصرف آنها ، مشکلات و احساسات ناخواسته ، به شکلی شدیدتر و سخت‌تر از حالت اولیه ، درک می‌شوند و به مرور فرد به مقدار بیشتری از این داروها برای تحمل مشکلات جدید خود ، نیاز خواهد داشت و میزان مصرف دارو را افزایش می‌ دهد .
یکی دیگر از علل افزایش مصرف این دارو تبلیغات غلط در مورد آن است . مبلغان و فروشندگان این دارو می‌گویند که : آثار مضر این دارو از آثار الکل و تنباکو بیشتر نیست ، این قرص‌ها بی‌خطر بوده ، فرد را آرام و با نشاط کرده و درک شخص را بالا می‌برد . آنها برای فروش و توزیع این مواد ، از این توجیه‌ها استفاده می‌کنند .


اکس پارتی
میهمانی‌های رِیو (Rave) در دهة هشتاد میلادی بحران جدیدی در اروپا و آمریکا به‌وجود آوردند . اکستاسی به‌طور غیرقابل مهاری در میان جوانان نفوذ کرده بود و روزبه‌روز بر تعداد مصرف‌کنندگان آن افزوده می‌شد . کسانی که به این قبیل میهمانی‌ها می‌رفتند هماهنگ و عجیب بودند . یکسان لباس می‌پوشیدند تا خود را به صورت یک گروه درآورند . بزرگ‌ترین گروه اکس‌بازها فرقة لایِن پت (Lion Path) بود . اعضای این فرقه گمان می‌کردند که با خوردن قرص‌های اکستاسی به روشنایی می‌رسند . اما اصطلاح اکس پارتی مربوط به مجالسی است که معمولاً از ابتدای شب تا بامداد روز بعد به طول می‌انجامند . این میهمانی‌ها با رقص‌های تند و متمادی در حین پخش موسیقی مخصوص مانند ریو ، هاووس ، و ترنس همراه‌اند . در این میهمانی‌ها ، قرص‌های اکستاسی در ظرف‌هایی دست به دست می‌گردد . از آن جا که پس از مصرف اکستاسی باید مقدار زیادی آب به بدن رساند ، اصطلاح «آب خوردن» برای مصرف زیرزمینی قرص اکس به کار می‌رود . در برخی از این میهمانی‌ها ، به منظور جذب مصرف‌کنندگان ، قرص‌ها را به‌صورت رایگان عرضه می‌کنند .
: « این تمایل به مصرف گروهی در مورد تمام مواد مخدر وجود دارد . اما در مورد اکستاسی یکی از دلایل مطرح ، نیاز به وجود یک فرد حمایت‌کننده است . مصرف انفرادی این دارو در تنهایی خطرآفرین است . از سوی دیگر، احساس سرخوشی دسته‌جمعی برای هر کدام از مصرف‌کنندگان حکم تأیید را دارد و فرد متقاعد می‌شود که کار درستی انجام می‌دهد . دلیل دیگر، نیاز مصرف‌کنندگان به برقراری ارتباطات صمیمانة اجتماعی است . آنها هم دیگر را در آغوش می‌گیرند و از بودن در کنار هم لذت می‌برند . »
 « معتادان به دلیل مشکلات شخصیتی همیشه به دنبال یافتن هویت گروهی هستند . آنان جایگاه فردی خود را نیافته‌اند و می‌خواهند در یک گروه هویتی بیابند . »
اکس پارتی‌ها تاریک هستند . تنها صدای موسیقی می‌آید و بوی عرق تن‌هایی که به‌شدت تکان می‌خورند . اکستاسی باعث گشادی مردمک چشم می‌شود و مردمک گشادشده چشم را در برابر نور حساس و آسیب‌پذیر می‌کند .

اکستاسی : زنان برابر با مردان
در مقایسه با سایر مواد اعتیادآور ، تمایل زنان به استفاده از اکستاسی به‌مراتب بیش تر است .

اکستاسی و ممنوعیت جهانی
مجلس انگلستان ، پیش از رسیدن قرص‌های اکستاسی از آمریکا به این کشور ، مجازات سنگینی را برای تولید ، توزیع و مصرف این قرص‌ها وضع کرد . اما نتیجه کاملاً برخلاف انتظار بود . جوانان انگلیسی بسیار بیشتر از آمریکایی‌ها به اکستاسی روی آوردند . زندگی برخی از جوانان انگلیسی آن‌چنان به اکس وابسته شد که بار سفر بستند و خود را به آمریکا رساندند . در دهة 1990، در گوشه و کنار خیابان‌های آمریکا جوانانی ژنده‌پوش به چشم می‌خوردند که کشورشان را برای راحت‌تر مصرف کردن قرص‌های اکس ترک کرده بودند . اما قرص‌های اکستاسی ، با همان سرعتی که جای خود را در میان جوانان آمریکایی و اروپایی باز کردند ، از رواج افتادند . در قانون کیفری آمریکا جرم کسی که این قرص‌ها را به دوستانش می‌دهد از جزای فروشندگان قرص‌ها بیش تر است . در این کشور سالانه 4/3 میلیون نفر دست‌کم یک‌بار از اکستاسی استفاده می‌کنند .
براساس یک پژوهش : مصرف‌کنندگان «اکستاسی» طی 15 ماه نیمی از دوستان سالم خود را آلوده می‌کنند .
نخستین موضوع این است که متوسط سن مصرف کنندگان امروزه به نسبت سال‌های قبل بسیار پایین آمده است و از طرف دیگر هم الگوی مصرف از مصرف تریاک به صورت تدخین به طرف مصرف هرویین به صورت تزریق در حال حرکت است . سومین تفاوت نیز در پیدایش مواد مصرفی جدید مانند کوکائین و هم چنین مواد صناعی در بین مصرف‌کنندگان است .
براساس یک پژوهش : مصرف‌کنندگان «اکستاسی» طی 15 ماه نیمی از دوستان سالم خود را آلوده می‌کنند . سو‌ء مصرف مواد یک بیماری مزمن عود کننده است که اکثر قربانیان خود را در سنین نوجوانی و شروع جوانی مبتلا می‌کند . به گزارش سرویس «پژوهشی» خبرگزاری دانشجویان ایران ( ایسنا ) ، با وجود این که مواد مخدر افیونی به صورت مصرف تریاک سابقه‌ای نسبتا" طولانی در کشور ما دارد ، سه اتفاق امروز روند مصرف را با گذشته متفاوت کرده است . نخستین موضوع این است که متوسط سن مصرف کنندگان امروزه به نسبت سال‌های قبل بسیار پایین آمده است و از طرف دیگر هم الگوی مصرف از مصرف تریاک به صورت تدخین به طرف مصرف هرویین به صورت تزریق در حال حرکت است . سومین تفاوت نیز در پیدایش مواد مصرفی جدید مانند کوکائین و هم چنین مواد صناعی در بین مصرف‌کنندگان است . مصرف مواد غیر قانونی ساختنی امروزه به عنوان یکی از مشکلات نوپدید در زمینه سوء مصرف مواد ظاهر شده است . تحلیل انتقال سوء مصرف مواد به افراد سالم با روش تحلیل بیماریهای مسری ، رده ی سنی مصرف کنندگان
از گروه سنی ١٨سال تا ۴٠سال نمونه هایی دیده شده است . جوانان بیشتر از طریق دوستان ، گردانندگان میهمانی شبانه ، توزیع کنندگان خیابانی و خویشاوندان این قرص ها را به دست آورده اند . این افراد مجردند و در میانشان افراد تحصیل کرده نیز وجود دارد .


ماده‌ای اعتیادآور برای جوانان مرفه ایران
موضوع پراهمیت دیگر، الگوی مصرف داروهای نشاط‌آور است . اگر در مصرف مواد مخدری مانند هروئین ، به ازای هر 10 مصرف‌کننده ی مرد ، یک مصرف‌کننده ی زن وجود دارد ، در مورد اکستاسی این نسبت 2 به 1 است . »
 اکستاسی در ایران ، با ایجاد برخی تغییرات در مادة اصلی آمفتامین ، در آزمایشگاه‌های غیرمجاز به دست می‌آید . تولید اکستاسی فعالیتی غیرقانونی است که ، به دلیل سودآوری آن ، تعداد زیادی از افراد فرصت‌طلب به آن مشغول‌اند .

مسمومیت با اکستاسی
آنچه به دنبال مسمومیت با اکستاسی اتفاق می‌افتد کُما و مرگ است . فرد به‌شدت عرق می‌کند و حجم زیادی از آب بدنش را از دست می‌دهد . مردمک چشم گشاد می‌شود . تب بالا می‌رود و فرد گرمازده می‌شود . قلب به‌شدت می‌تپد . فشارخون بالا می‌رود و هر لحظه احتمال خونریزی مغزی یا حملات قلبی وجود دارد .
هنوز پادزهر مؤثری برای درمان مسمومیت ناشی از مصرف اکستاسی شناخته نشده است . در مورد این قبیل افراد ، پزشکان به اقدامات حمایتی مانند پایین آوردن فشارخون ، جبران آب ازدست‌رفته و کنترل درجة حرارت بدن اکتفا می‌کنند .

والدین چی ؟ آنها هم مقصرند ؟
کارشناسان معتقدند در خانواده هایی که مشکلات وجود داشته و جوان با والدین خود دچار مشکل بوده ، این جوان به سوی مصرف اکس رفته است . مسئله دیگر که باعث رو آوردن جوان به اکس و دیگر مواد مخدر میشود ، آزادی مفرط و همچنین محدودیت بیش از اندازه در خانواده ها می باشد . والدین تصور می کنندکه باید با بچه هایشان دوست باشند و به این علت او را رها می کنند . در حالی که دوست شدن به معنای عدم نظارت نیست . دوست شدن به معنای شناخت است . جوان و نوجوان باید بتواند با والدین خود صحبت کند ، او باید نترسد و بگوید . اگر این ارتباط صمیمانه برقرار شود و ترس بی جا بریزد ، مشکل حل می شود . کارشناسان در مورد نقش پدر می گویند : " اگر پدر همان یک ساعتی را که در خانه است بتواند حضور زیبایی را به نمایش بگذارد ، حضور پربار و عاطفی خواهد داشت ."
مسئله مهم اینکه برای رفع مشکلات باید " هنر والد بودن " را آموخت . باید بتوان قانون خانواده ایجاد کرد . خانواده ی ما برنامه ندارد یا اینکه برنامه اش ضعیف است . ما باید در مورد مواد مخدر با بچه ها صحبت کنیم . در اروپا از سن 7 سالگی به بچه ها آموزش می دهند ، ما بایستی در مورد مصرف دارو و قرص به بچه ها توضیح بدهیم که در مواقع بیماری و زیر نظر پزشک باید دارو و قرص مصرف کرد . این محقق و کارشناس می گوید : " در محله ای که مواد مخدر خرید و فروش می شود والدین باید در مورد مواد مخدر با فرزند حتی 11 ساله ی خود حرف بزنند و او را آگاه کنند ، کسب مهارت زندگی مهم است . بدترین مسائل را اگر والدین در کنار فرزند خود باشند و برای او تجزیه و تحلیل کنند ، بچه از همان دوران این توانایی را کسب می کند و در دوران بلوغ صاحب دید نقد پذیر میشود ؛ او خودش دنبال نکات مثبت و منفی است ، آن وقت اگر کسی به او گفت این قرص شادی است ، نقد میکند ، تحقیق می کند و می بیند آیا به نفع اوست که این قرص را مصرف کند یا به ضررش تمام می شود .
کارشناسان معتقد هستند در خانواده هایی که مشکلات وجود داشته و جوان با والدین خود دچار مشکل بوده است ، جوان به سوی مصرف اکس رفته است .
توجه می کند و دیگر دست به هر کاری نمی زند .
والدین تصور می کنند باید با بچه هایشان دوست باشند به این علت او را رها می کنند درحالی که دوست شدن به معنای عدم نظارت نیست . دوست شدن به معنای شناخت است جوان و نوجوان باید بتواند با والدین اش حرف بزند او باید نترسد و بگوید اگر این ارتباط صمیمانه برقرار شود و ترس های بی جا بریزد ، مشکل حل است .
وقتی بچه ها نوجوان می شوند والدین فکر می کنند باید با آنان دوست باشند در حالی که بنا به نظر متخصصان نوجوان دنبال دوست و هم سال نمی گردد در حقیقت او دنبال پدر و مادر واقعی اش در قالب دوست اصلی می گردد . نوجوان و کودک ما نباید احساس کند که توهین شخصیتی به او می شود . اینها باید رعایت شود ، به کودکانمان توهین شخصیتی نکنیم .
اگر پدر حتی همان یک ساعتی را که در خانه است ، بتواند حضور زیبایی را به نمایش بگذارد ، حضور پربار و عاطفی خواهد داشت . الان در غرب به خصوص آمریکا بحث های زیادی در مورد صرف شام خانواده می شود . تحقیقات نشان داده بچه هایی که چهار یا پنج بار در هفته شام را با حضور خانواده خورده اند ، کم تر به سوی مصرف مواد مخدر گرایش داشته اند . حضور والدین در کنار هم حضور خوبی است و ما باید برای رفع مشکلات هنر والدبودن را یاد بدهیم . باید بتوانیم قانون در خانواده ایجاد کنیم خانواده ما برنامه ندارد یا اینکه برنامه اش ضعیف است . ما باید برای هر چیز قانون داشته باشیم ، قانونی که شامل همه شود . باید در مورد موادمخدر با بچه ها صحبت کرد . در اروپا از سن آمادگی تا ٧سالگی به بچه ها آموزش می دهند . ما باید در مورد مصرف دارو و قرص به بچه ها توضیح بدهیم که در مواقع بیماری و با نظر پزشک باید دارو و قرص مصرف کرد .

هدف از درمان اعتیاد چیست ؟

1- رسیدن به شیوه زندگی بدون مواد
2- کمک به افزایش عملکرد فرددر جنبه های مختلف زندگی
3- جلوگیری از پیدایش مجدداعتیاد
برای رسیدن به این اهداف نیاز به یک برنامه درمان خاص داریم بطور کلی درمان معتاد شامل دو مرحله است :
- مرحله اول دوره سم زادائی
- مرحله دوم دوره توانبخشی
مرحله اول:
این مرحله بسته به نوع و مقدار ماده مصرفی وطول مدت اعتیاد بطور متوسط 10 تا 15 روز طول می کشد و با وجودیکه علائم خماری دراین مرحله برای فرد معتاد سخت وبرای دیگر افرادی که از معتاد مراقبت می کنند ممکن است ناراحت کنند باشد ولی خوشبختانه خطری از نظر مرگ و میرندارد .
مرحله دوم:
این مرحله مهمترین و حساس ترین زمان برای رسیدن به اهداف درمانی است که اگر در مراقبت از معتاد سهل انگاری صورت گیرد درمان بی نتیجه خواهد بود دراین مرحله بیشتر به علل و عواملی که باعث گرایش فرد به اعتیاد می شود توجه شده و عمدتا از درمان های غیر داروئی مثل روان درمانی فردی ،گروهی، خانواده درمانی، مشاوره، کاردرمانی و درمانهای مذهبی و روحانی وحتی ورزش درمانی بمنظور استمراردرمان و جلوگیری از باگشت مجدد به اعتیاد بهره گرفته می شود

توتون چیست؟
توتون، برگهای خشک شده گیاه تنباکو است که می تواند به صورت کشیدنی (دود کردن) و احیانا جویدنی در اشکال مختلف سیگار، سیگار برگ، توتون پیپ، قلیان و ... مورد استعمال قرار گیرد. از ترکیبات خطرناک سیگار نیکوتین، تار و مونو اکسید کربن است.
تنباکو (توتون) در میان قبایل آمریکای شمالی و مرکزی در قرن 16 م. کشف گردید. این گیاه مصرف پزشکی ندارد و از نظر طبقه بندی فارماکولوژی موجب تحریک یا تضعیف سیستم مرکزی اعصاب می گردد.
اثرات کوتاه مدت:
تار و دود سیگار موجب تحریک زیاد نسوج و همچنین ترشحات نایچه ها و بزاق دهان می گردد. تار موجود در سیگار در ریه ها جمع می گردد و موجب ناراحتی های دستگاه تنفسی از جمله برونشیت مزمن، تنگی نفس و آمفیزم ریوی می شود. دیگر از عوارض جسمی مصرف سیگار، افزایش فشار خون و ضربان قلب، گشاد شدن مردمک چشم، کاهش اشتها، اسهال، استفراغ و گیجی است. مسمومیت ناشی از نیکوتین در فرد ایجاد لرزش، استفراغ، اختلالات تنفسی و اغلب فلج شدن دستگاه تنفسی و تشنج شدید می نماید.
مونواکسید کربن موجود در سیگار علاوه بر آسیب رساندن به فرد سیگاری به اطرافیان وی نیز همان آسیب را می رساند.
یک نخ سیگار کمتر از یک میلی گرم نیکوتین وارد خون می کند. چنانچه 2 یا 3 قطره از نیکوتین خورده شود، موجب مرگ آنی می گردد و این، سمیت زیاد این ماده را می رساند. وقتی که سیگار خورده شود، نیکوتین به آهستگی در معده جذب می گردد و از این رو است که اغلب می توان کودکان خردسالی را که اشتباها سیگاری خورده اند، از مرگ نجات داد.

اثرات دراز مدت:
تار موجود در سیگار ایجاد سرطان می کند که رایج ترین نوع آن سرطان دستگاههای هاضمه، ریه، دهان، گلو و حنجره است. علاوه بر آن عوارض جسمی دیگری از جمله اختلالات و بیماریهای تنفسی، بسته شدن عروق و زخم معده بسیار رایج است. سیگار کشیدن موجب تنگ شدن عروق می شود، میزان ویتامین C در بدن را کم می کند، ایجاد زخمهای پوستی که به کندی خوب و ترمیم می شوند می نماید، درجه مصونیت بدن را در برابر بیماریها کاهش می دهد.
تحقیقات نشان می دهد که هر نخ سیگار 5/5 دقیقه از عمر انسان را می کاهد. کودکان مادران سیگاری در زمان تولد از وزن کمتری برخوردارند و اغلب در خطر نارس به دنیا آمدن قرار دارند و از نظر ذهنی و رشد و نوع رفتار نیز در مقایسه با کودکان مادران غیر سیگاری در سطح پایین قرار دارند. بیشتر افراد سیگاری از نظر فیزیکی و روانی به مصرف دخانیات وابستگی پیدا می کنن

مورفین
در سال 1804 م. اولین الکالوئید تریاک – که شناخته شد – مورفین(morphine) نامگذاری کردند که از کلمه مورفئوس (Morpheuse)خدای رویای یونان باستان مشتق شده بود . از سال 1850م. که سرنگهای تزریقی زیر جلدی به بازار آمد ، استفاده از آن گسترش بیشتری پیدا کرد.مورفین از تریاک استخراج میشود و یا مستقیما از ساقه خشخاش بدست می آید و به صورت پودری کریستالی به رنگ قهوه ای روشن و یا سفید می باشد.
مورفین به اشکال قرص، کپسول، پودر یا محلول عرضه می شود و از طریق خوراکی، کشیدن از راه مجاری تنفسی و تزریق زیر پوستی و داخل سیاهرگی مورد استفاده قرار می گیرد.شروع مصرف ‹‹ مورفین ›› را متخصصان به ‹‹ ماه عسل ›› تعبیر می کنند. زیرا ‹‹ مورفین ›› تمام احساسها را تغییر می دهد، و به تجربه های ادارکی، خلقی و حسی و اساساً ارتباطات شخص با دنیای خارج، ظاهر دلنشینی می بخشد. این لذت در ابتدا در مورد احساسات داخلی نامشخص، بسیار شدید است.
کارکرد ذهنی در سطوح بالا مانند قدرت استدلال نه تنها دچار اشکال نمی گردد، بلکه عملکرد آن با شور و هیجان زیاد توأم است. البته پس از مدتی مصرف، عادت پدیدار می گردد و شخص به ناچار مقدار مصرفی خود را افزایش می دهد.
اضطراب که خود جزئی از درد و رنج وابسته به کمبود احتمالی در اعتیاد است، سبب می شود که شخص علاوه بر افزایش مقدار مصرفی خود، فواصل مصرف را کاهش داده و به این شکل از بروز علائم کمبود و اضطراب احتمالی جلوگیری نماید.
البته افرادی هستند که مصرف روزانه خود را بدون افزایش قابل ملاحظه ادامه می دهند، و زندگی خود را براساس ریتم سرنگ ها قرار داده و به کار و زندگی معمولی خود مشغول می باشند. اما افراد دیگر قادر به تداوم کار و فعالیت نبوده و دائماً درپی بالا بردن مقدار مصرفی و پر کردن سرنگ های بعدی هستند.
اختلاف مورد اشاره مربوط به سازمان روانی – شخصیتی فرد و قدرت او در کنترل تمایلات و ارضا آن است. اما در اکثر موارد، اعتیاد به مشتقات ‹‹ تریاک ›› به طور عام و به ‹‹ مورفین ›› به طور خاص، موجب زوال سریع فیزیکی ، روانی و اجتماعی می گردد، و افرادی که قدرت ذهنی خود را حفظ کرده اند، رنج فراوان می کشند. زیرا دیگر از ماه عسل خبری نیست، بلکه فقط لحظات پر اضطراب و سختی وجود دارد که شخص به پرکردن سرنگ فردای خود می اندیشد.
مرفین به صورت امروزی برای از بین بردن درد از قرن 19 م. سابقه دارد و از حیث طبقه بندی فارماکولوژی، تضعیف کننده سیستم مرکزی اعصاب می باشد

تریاک چیست و چگونه بدست می آید؟
تریاک به شکل ماده قهوه ای تیره رنگ به گونه دلمه شده مانند پلاستیک وجود دارد. تریاک شیره الکالویید داری است که از تیغ زدن گرز خشخاش و لخته شدن شیره خشخاش نارس بدست می آید. تخمدان حاوی دانه های خشخاش، بیضی شکل است که گلبرگهای صورتی رنگ دارد. وقتی این گلبرگها رو به پژمردگی می رود، با تیغ زدن تخمدان نارس، عصاره شیری رنگی شروع به تراوش می کند که در مجاورت هوا به صورت (دلمه) شده پس از گذشت یک شبانه روز به رنگ قهوه ای و گاهی سیاه در می آید و به حالت صمغی چسبیده بر جدار خارجی تخمدان باقی می ماند که آن را تراشیده و جمع آوری می کنند.
این گیاه را در انگلیسی ((Papaver Somniferom)) و خشخاش را ((Poppy)) و در فارسی کوکنار و دانه های خشخاش را به انگلیسی ((Poppy Seeds)) و صمغ جمع آوری شده را تریاک که از تریاکا (Theriaca) یونانی گرفته شده و در عربی افیون، ابیون، تریاق، دریاق و در انگلیسی ((Opium)) می نامند، ابیون یا افیون نیز از ریشه یونانی اپیون ((Opion)) اقتباس شده است



انواع تریاک
1 . تریاک خام, که عبارت از شیره خودبخود غلیظ شده گرزهای خشخاش است که بدون توجه به میزان آن, جز برای بسته بندی و ارسال, دستکاری دیگری در آن نشده باشد .
2 . تریاک عمل شده (پرورده), طبق تعریف لاهه, تریاک پرورده محصولی است که از تریاک خام با یک رشته عملیات مخصوص حل کردن, جوشاندن, بودادن و تخمیر بمنظور تبدیل آن به عصاره برای استعمال غیر طبی تهیه می شود.
3. تریاک پزشکی, تریاکی که مقدار آن (دوز) مشخص بوده و برای مصارف درمانی و پزشکی کاربرد دارد. و در صنایع داروسازی هر کشوری آن را بصورت گرد یا دانه های ریز درآورده و یا با مواد بی اثر مخلوط کرده و مورد مصرف قرار می دهند.

مشتقات تریاک
در تریاک حدود 25 نوع آلکالوئید وجوددارند که 6 نوع آن بیشتر از بقیه در تریاک یافت می شوند که عبارتند از : مورفین (3 تا 23درصد), کدئین (5/0درصد), پاپاورین (1/0درصد), نارسئین(1/0درصد), نارکوتین (7درصد), تبائین (3/0درصد).
هرچه مقدار مورفین موجود در تریاکی بیشتر باشد می گویند آن تریاک دارای مرغوبیت بیشتری است. مقدار مورفین در تریاکهای بازرگانی 6 تا 14 درصد می باشد.


نحوه مصرف تریاک
تریاک به صورت خوردن، کشیدن یا تزریقی مورد مصرف قرار می گیرد. تریاک از نظر طبقه بندی فارماکولژی، تضعیف کننده فعالیتهای سلسله اعصاب مرکزی است.


علائم مصرف تریاک

مهمترین علائم مصرف تریاک و مشتقات آن عبارتند از : 1- خواب آلودگی با حضور ذهن, 2- تسکین درد, 3- انبساط خاطر و آرامش, 4- احساس گنگ و مبهم به زمان و مکان, 5- بخواب رفتن با آرامش و تخیلات مطبوع, 6- سستی اراده و ضعف حرکات فعاله و 7- کاهش امیال جنسی.


اثرات دلپذیر و آرامش بخش مواد مخدر بسته به مصرف دارو و تحمل شخص بمدت چهار تا شش ساعت ادامه می یابد و پس از آن مرحله خماری فرا می رسد که بصورت خمیازه و آبریزش از بینی, بیقراری, بی اشتهائی, افسردگی, تهوع و استفراغ می باشد.
بعد از کشیدن به اصطلاح چند "بست" تریاک, توجه فرد بر روی خودش متمرکز شده و گرایش شدیدی به آرامش پیدا می کند. درحقیقت اعصابش آرام و اراده اش سست شده و در تفکر و خیال فرو می رود و از معاشرت با دیگران تا حدودی پرهیز می کند و از وزن و زمان و فضا آزاد می شود. و دگرگونی در جهت یابی زمانی- فضائی در وی ایجاد می شود. مصرف تریاک سبب می شود تا گذشته وآینده فرد با هم مخلوط شده و مجموعه "حال" را برایش ایجاد نماید و از زمان آزاد گردد.
شخص معتاد به تریاک در خیال واهی خود پس از استعمال تریاک احساس می کند که دارای روشن بینی زیاد و قدرت فهم و قضاوت هوشیارانه و بینش و ادراک اصیل از دنیای اطرافش می باشد و از این که بدون هیچ سعی و کوششی دارای این حالت در تفکر و تصور گردیده ابتدا تعجب می کند. ولی رفته رفته در حالت کیف فرورفته و احساس خوشی و خوشبختی به وی دست می دهد و درنتیجه نسبت به محیط اطراف خود بیگانه و بی تفاوت می گردد.
با توجه به مطالب ذکرشده, فرد معتاد به تریاک به سهولت می تواند, ساعات شبانه روز را با بی خوابی و رویاهای رضایتبخش ادامه دهد. و بتدریج در وی وابستگی و بندگی ایجاد شود و در فواصل بست یا پیپ ها این فرد انرژی خود را از دست داده و اندوهگین و بی حوصله می شود و حالت یکنواختی در صدا و کندی در حرکاتش نمایان می شود.
لاغری و ضعف عمومی در معتادان به تریاک رفته رفته شدیدتر می شود و ضایعات فیزیکی و روانی و اجتماعی فرد بتدریج زیادتر شده و موجب زوال و نابودی فرد می شود. یعنی با گذشت زمان تحمل فرد به مقدار مصرف تریاک بیشتر می شود و فواصل آن نیز کمتر شده و گروهی نیز در پایان به هروئین روی می آورند. از نظر اجتماعی, اگرچه معتادان سنتی به تریاک در هر نقطه کشور همچنان به فعالیت خود اجباراً ادامه می دهند ولی از هم پاشیدگی خانواده در اغلب موارد نتیجه اولیه این نوع اعتیاد محسوب می شود. مصرف مزمن داروهای مخدر توسط مادر در حین حاملگی که شامل تریاک و مشتقات آن و آمفتامین ها و باربیتوراتها می باشند برای جنین مضر است و سبب دیسترس داخل رحمی و کم وزنی نوزاد و گاهاً مرگ جنین و نوزاد می شود و در مواردی که مادر حامله معتاد تمایل و سعی در ترک اعتیاد را دارد بایستی سقط زودرس را انجام داد.

مصرف بیش از اندازه ( Overdose)
مصرف بیش از حد، موجب اختلالات سیستم تنفسی گردیده و تنفس به کندی و آهستگی صورت می گیـــرد و در نهایت احتمالا متوقف شده و به مرگ منجر می شود. استفاده تریاک همراه با الکل می تواند، بسیار خطرناک باشد.

درمان و ترک تریاک
اکثریت معتادان به مواد مخدر بویژه تریاک، تمایل به ترک اعتیاد به صورت تدریجی و در منزل و بویژه زیرنظر پزشک را دارند. بدین منظور یک روش ساده و مفید در زیر عنوان می‌گردد که بسیاری از معتادان قادر به ترک آن بوده و تعداد زیادی از معتادان نیز از طریق درمان سرپائی و درمانگاهی با همین روش اعتیاد را ترک کرده اند و خوشبختانه هیچ خطری نیز دربر نداشته‌است. در این روش ابتدا بایستی فرد معتاد به تریاک، در طی 15 روز و هر روز مقدار کمی از میزان تریاک مصرفی روزانه‌اش را کم کند و پس از 15 روز به یک حد می‌نیمم برسد، سپس با تجویز 4 داروی زیر که بیشتر جهت درمان علائم و نشانه‌های ترک اعتیاد بکار می‌رود و نوعی جایگزینی خفیف نیز می‌باشند می‌توان در مدت 10 روز، وی را از اعتیاد نجات داد (درمجموع 25 روز). داروهای مصرفی عبارتند از: 1- استامینوفن کدئین که در روز اول به میزان 6-3 عدد و برای 3 بار در روز مصرف گردد که علاوه بر جایگزین شدن مقادیری از کدئین بجای تریاک مصرفی، می‌تواند علائم درد بدن و ناراحتی و سردرد ناشی از ترک اعتیاد را بطور چشمگیر کاهش دهد و سپس از روز دوم تا 10 روز می‌تواند روزانه حدود 3 عدد از استامینوفن کدئین‌دار را مصرف نماید.
2- مپروبامات و یا داروهای خانوادة باربیتوریکها : که جهت تکانهای عضلانی و مسائل روحی و عصبی و عضلانی می‌توانند مفید واقع گردند که در روز اول روزانه 3 عدد و روزهای دوم و سوم روزانه 2 عدد و سپس تا روز دهم روزانه 1 عدد.
3- قرص دیفنوکسیلات که بدلیل اسهال و اختلالات گوارشی حاصله از ترک اعتیاد بصورت روزانه 3-1 عدد و برحسب نیاز به مدت 10 روز تجویز گردد.
4- قرص دیازپام دو عدد روزانه بصورت 1 عدد دیازپام 5 میلی‌گرمی در صبح و یکی در شب مصرف گردد.
و برای سایر علائم حاصله از ترک اعتیاد باید داروی مربوط به آنرا تجویز نمود. مثلاً اگر فرد دچار استفراغ و تهوع شد باید از داروهای ضد استفراغ استفاده کرده و یا اگر تغییرات فشارخون و مسائل قلبی پیداکرد داروهای مربوط به آنها را تجویز نمود. مصرف قرص یا آمپول کلرپرومازین و فنوباربیتال در صورت نیاز می‌تواند بسیار مفید باشد. مصرف سایر داروهای ترک اعتیاد و رفع سندرم ترک اعتیاد نیز می‌تواند در هر مقطعی از ترک اعتیاد مورد استفاده قرارگیرد.
افراد معتادی که تمایل به ترک اعتیاد دارند اگر زیرنظر پزشک اقدام به ترک نمایند بسیار موفق‌ترند و جای هیچگونه اضطراب و نگرانی از مسائل ترک اعتیاد باقی نمی‌ماند زیرا پزشک مربوطه برحسب نیاز می‌توان به تزریق سرم و یا تجویز داروهای مورد نیاز اقدام نماید.
مصرف اغذیه پرانرژی و مایعات ضروری همراه با ورزشهای روزمره و مراقبت خانوادگی و تفریحات سالم و شادی‌بخش از ضروریات و اقدامات واجب در روزهای ترک اعتیاد می‌باشند

کوکائین و کراک چیستند؟ کوکایین، آلکالوئید اصلی برگ کوکا است که از برگهای بوته ای به نام (Ergthroxglom Coca) بدست می آید، که مرکز اصلی رویش آن آمریکای جنوبی است. کوکایین به عنوان ماده موثر در سالهای 60- 1859 م. از برگ کوکا (تصویر 1) مجزا و استحصال شد. کراک را نیز از کوکایین تهیه و در اواخر تابستان و اوایل پاییز سال 1985 م. به بازار شهر نیویورک عرضه کردند. کراک خطرناکترین ماده اعتیاد آوری است که تا کنون به بازار آمده و به حدی وابستگی آور است که یک بار مصرف آن، فرد را معتاد می کند. از نظر طبقه بندی فارماکولوژی، محرک سیستم اعصاب مرکزی است.
کوکایین پودر سفید نرم شفاف کریستالی با طعمی تلخ است که اغلب با پودر تالک، یا ملین ها یا شکر مخلوط می شود و معمولا به صورت استنشاق، تزریقی، خوراکی یا دود کردن و گاهی هم به طریق پاشیدن روی دستگاه تناسلی مصرف می کنند.
دود معمولی آن برای انفیه و استنشاق 30 تا 100 میلی گرم است و 10 تا 25 میلی گرم آن برای تزریق استفاده می گردد. کوکایین بی حس کننده موضعی است و به ندرت برای برخی از اعمال جراحی استفاده می شود.
نامهای خیابانی آن Coke مخفف کلمه کوکایین (Cocaine)، Candy (شیرینی) ، Nose (بینی) ،Snow (برف) ، Happy (خوشحال، خوشبخت) و Dust (مواد گردی، گرد و خاک) می باشد.



استعمال کوکا قرنها است در کشورهای هند، پرو و بولیوی معمول بوده، برگهای رنگ کوکا را برای لذت و خوش بودن می جوند، مردم این کشورها برای قادر شدن به انجام کارهای سخت و جدی و راه رفتن و تحمل گرسنگی و تشنگی از جویدن کوکا یاری می گیرند. تا آنجا که به تاریخچه کوکا مربوط می شود، این عادت در میان ساکنان کوه های آند رایج بوده است. در تابوت های (Huacas) باستانی پرو، مجسمه های در حال استعمال کوکا کشف شده اند. روشن ترین علامتی که بر چهره معتادان کوکا دیده می شود فرو رفتگی گونه هاست که در اثر مکیدن برگ کوکا به وجود می آید.

اثرات کوتاه مدت:
اثرات کوتاه مدت آن مشابه آمفتامین است ولی با مدت زمان کوتاهتر، احساس افزایش انرژی، چابکی و سرخوشی زیاد می کند، از جمله اثرات آن پس از مصرف عبارت است از: افزایش ضربان قلب، نبض، تنفس، درجه حرارت بدن، فشار خون، گشادگی مردمک چشم، پریدگی رنگ، کاهش اشتها، تعرق شدید، تحریک و هیجان، بی قراری، لرزش به خصوص در دستها، توهمات شدید حسی، عدم هماهنگی حرکات، اغتشاش دماغی، گیجی، درد پا، فشار قفسه سینه، تهوع، تیرگی بینایی، تب، اسپاسم عضله، تشنج و مرگ.
در حالت قطع ماده نیز افسردگی شدید حادث می شود. ناخالصی کوکایین خیابان اغلب موجب حساسیت و آلرژی شدید می شود که معمولا با آب ریزش بینی و بی خوابی شدید همراه است. در مسمومیت حاد با کوکایین، فرد مصرف کننده دچار بی قراری و تشویش، هیجان، شوریدگی فکر و اختلال تنفسی می گردد. ضربان، تنفس و فشار خون فرد افزایش می یابد.

اثرات دراز مدت:
از جمله اثرات بلند مدت آن از دست دادن وزن بدن، یبوست، بی خواب، ضعف جنسی، دپرسیون تنفسی، اشکال در ادرار کردن، تهوع، کم خونی، رنگ پریدگی، تعرق شدید، دردهای شکمی و اسهال، اختلالات در هضم و دستگاه گوارشی، سردرد، لرزش دست ها، لرزش و تشنج، پریدن عضلات و سفتی آنها، هپاتیت، آب ریزش دائمی بینی، ایجاد زخم، آماس و جوشهای پوستی به خصوص اطراف مخاط گوش و بینی، زخم مخاط بینی (در مصرف به صورت انفیه)، اضطراب، بی قراری، تشنج پذیری شدید، سوء ظن، گیجی، اختلالات درک زمان و مکان، رفتار تهاجمی، تحریک پذیری شدید، افسردگی، پرخاشگری، تمایل به خود کشی، توهمات و اختلال در حواس (به خصوص بینایی، شنوایی، و لامسه)، افکار هذیانی، و گاهی اشتهای کاذب و سرانجام ناراحتی جدی دماغی و روانی به نام سایکوز و کوکایین.
تحمل و ایجاد وابستگی کوکایین مشابه آمفتامین است وابستگی شدید روانی ایجاد می کند که این وابستگی در عصاره کوکایین یعنی کراک شدیدتر می باشد.
در آزمایشاتی که برای تحقیق پیرامون اثر کوکایین بر روی موش و میمون انجام شده، پس از قطع مصرف آن، نشانه های ترک از جمله ضعف شدید، بد خوابی، افسردگی، تحریک پذیری، گرسنگی زیاد دیده شده است.
مصرف کننده، کراک را چه به طریق استنشاق یا پاشیدن روی توتون و ماری جوانا و چه از راه کشیدن با پیپ استعمال کند، دیگر نمی تواند از مصرف آن خودداری کند و باید پی در پی آن را استعمال نماید. خیلی سریع جذب ریه گشته و به مغز می رسد و حالت تهاجمی به مصرف کننده دست داده، باعث بزرگ شدن قلب، افزایش فشار خون می شود، به گونه ای شدیدتر از کراک پدیدار می گردد. اصولا فردی که کراک مصرف می کند، دیگر بر خود تسلط ندارد و گویا خودی خود را گم کرده است

            مواد افیونی

تریاک :  تریاک از گیاه خشخاش به دست می‌آید. منشأ هروئین،‌کدئین و مرفین نیز از همین ماده است.

رنگ و شکل: تریاک معمولاً به رنگ قهوه‌ای سیر و دارای قوامی خمیری است که   بویی شبیه به آمونیاک یا ادرار مانده داده و هنگام سوختن بوی خاصی شبیه چسب دوقلو می‌دهد. بسته‌بندی آن به صورت لول، حبه قند و یا کیک می‌باشد.

سوختة تریاک: پس از مصرف تدخینی (کشیدن) تریاک ماده‌ای به رنگ قهوه‌ای سوخته و براق به دست می‌آید که "سوخته" نام دارد. گاهی آن را در آب حل کرده و به صورت شربت بنفش رنگی مصرف می‌کنند.

شیرة تریاک: سوختة تریاک را در آب حل می‌کنند و می‌جوشانند سپس آن را از صافی عبور می‌دهند. آنچه باقی می‌ماند "تفاله" نام دارد. محلول حاصل را مجدداً حرارت می‌دهند. با این کار مادة خمیری و سفت و غلیظی به رنگ قهوه‌ای روشن به دست می‌آید که "شیره" نام دارد.

          روش‌های مصرف:

    1ـ تدخین (دود کردن): ابزارهای مورد استفاده برای تدخین عبارتند از: منقل، وافور، چپق،‌نگاری (وسیله‌ای شبیه چپق که برای مصرف شیره بکار می‌رود)، قلیان، ذغال‌های نیمه سوخته، سیخ، میله و سنجاق بازد شده‌ای که سر آن سیاه شده باشد. در روش سیخ و سنگ، سر سیخ را داغ کرده با سنجاق، تریاک را بر روی آن می‌گذارند و با لوله‌ای دود حاصل را وارد ریه‌ها می‌کنند.ی‌کنند.

2ـ خوردن: این روش را بیشتر، افرادی که بیماری جسمی دارند یا مدت طولانی از روش تدخین استفاده کرده‌اند، به کار می‌برند. تریاک را معمولاً بعد از غذا می‌خورند. در این روش مصرف، وسیله و اثر دال بر مصرف وجود ندارد.

3ـ تزریق: در این روش، تریاک را در داخل آب حل کرده و در یک قاشق می‌ریزند و آن را کمی حرارت می‌دهند. سپس آن را روی تکة پنبه یا اسفنج می‌ریزند و با سرنگ می‌کشند و داخل ورید تزریق می‌کنند. معمولاً معتادان بی بضاعت از این روش استفاده می‌کنند. وجود سرنگ‌های کهنه وچندبار مصرف شده، قاشق سیاه شده، تکه‌های پنبه یا اسفنج، علامت مصرف تزریقی ماده است.

          ·       هروئین

یکی از مشتقات نیمه مصنوعی مرفین است. هروئین پودر بسیار نرم و سفید رنگی است که اشکال بسیار ناخالص آن قهوه‌ای رنگ می‌باشد. هروئین را درتکه‌های پلاستیک به شکل مخروطی بسته‌بندی می‌کنند و سر آن را با آتش می‌بندند. در این حالت آب در آن نفوذ نمی‌کند و در مواقع خطر می‌توانند آن را ببلعند و پس از دفع از آن استفاده کنند. وزن بسته‌های هروئین 5 سانتی‌ گرمی، ربعی (4/1 گرم)، 5/2 و 5 گرمی است. هروئین موجود در بازار معمولاً ا5 تا 10 درصد هروئین دارد و بقیه آن شیر خشک، پودر بیکربنات و پودر گلوکز است.

          روش های مصرف:

1ـ تدخین: در این روش، هروئین را روی زرورق سیگار می‌ریزند و از زیر با دستمال کاغذی لوله شده و یا تکه‌های مقوای باریک که با کبریت آتش زده شده باشد، کمی حرارت می‌دهند و دود حاصل را از راه دهان بالا می‌کشند. گاهی هروئین را با باربیتورات ترکیب نموده و تدخین می‌‌کنند که به نام "شکار اژده" معروف است. وجود تکه‌های دستمال کاغذی لوله‌ شده نیمه سوخته یا تکه‌های باریک مقوا و یا زرورقی که رویة آلومینیومی آن سیاه شده باشد علامت مصرف تدخینی هروئین است.

2ـ استنشاق (دماغی): در این روش که معمولاً توسط معتادان غیر حرفه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد، هروئین را روی کاغذ صافی می‌ریزند و با استفاده از اسکناس لوله‌ شده آن را از طریق بینی بالا می‌کشند.

3ـ تزریق: در این روش، هروئین را با آب لیمو، جوهر لیمو، یا قرص ویتامین C  در قاشق حل کرده و کمی حرارت می‌دهند. سپس از طریق سرنگ به زیر جلد یا داخل ورید تزریق می‌کنند.

·                               کدئین:

ماده سفید رنگی است که به صورت قرص‌های خالص یا به صورت ترکیب با   استامینوفن، آسپیرین یا شربت‌های ضد سرفه مورداستفاده معتادان قرار   می‌گیرد.

مصرف مکرر و بدون دلیل و یا با بهانه‌های بی مورد قرص‌های آسپیرین کدئینه یا   استامینوفن کدئینه نشانه‌ای از اعتیاد به مواد می‌باشد.

·                       مرفین:

                        پودری سفید یا کرم (و گاهی به رنگ قرمز آجری) تلخ مزه و بی‌بو است. این ماده در حال خالص نرم یا ورقه‌ای به رنگ سفید تا زرد کم‌رنگ می‌باشد.   مرفین به صورت آمپول های 10 و 20 گرمی مورد مصرف پزشگی قرار می گیرد.به صورت زیر جلدی، داخل عضلانی و داخل وریدی مصرف می‌شود.

                                  حشیش:

از سرشاخه‌های گیاه شاهدانه که بوته‌ای شبیه به گزنه است به دست می‌آید:

حشیش: ماده‌ای به رنگ سبز خاکستری و گاهی قهوه‌ای مایل به سبز با قوامی سفت است.

             روش‌ مصرف:

1ـ تدخین: معمولاً حشیش را گرم می‌کنند تا بصورت پودر درآید و سپس آن را با توتون سیگار مخلوط می‌کنند و درون کاغذ سیگار می‌ریزند و می‌کشند.

2ـ خوردن: حشیش را با شیرین با نوشابه مخلوط می‌کنندو آن را می‌خورند، می‌جوند یا می‌نوشند.

         ماری جوانا:

        ماده‌ای شبیه توتون، سبز رنگ و زبر است که به روش تدخینی مصرف می شود.

·          چرس، گانجا، بنگ و روغن حشیش سایر موادی هستند که از شاهدانه به دست می‌آیند.

            مواد استنشاقی

عمدة این مواد عبارتند از: چسب،‌ بنزین، مایع سوخت، فندک، تینرهای نقاشی، اتر، مایع خشک‌شویی.

روش مصرف

 برای استعمال برخی از این مواد ابتدا یک دستمال یا تکه‌ای پارچه را به آن آغشته نموده سپس آن را در مقابل دهان یا بینی گرفته استنشاق می‌نمایند. برخی دیگر از این مواد مستقیماً از ظرف مربوطه استنشاق می‌شوند.

                  کوکائین:

مادة بلوری سفید رنگی است که از برگ‌های گیاه کوکا به دست می‌آید.

روش‌های مصرف: استنشاقی و تدخینی

             مواد توهم‌زا:

    یکی از مهمترین این موارد L.S.D است که به اشکال مختلف مانند قرص نقره‌ای خاکستری رنگ، پودر سفید رنگ، کپسول و مایع صاف و روشن و بدون رنگ و بو یافت می‌شود.

         روش مصرف

 معمولاً گرد یا مایع آن را روی حبه قند می‌ریزند و می‌خورند.

        فن سیکلیدین (P.C.P)

به صورت پودر کریستالی به رنگ‌های مختلف و یا مایع دیده می‌شود.

روش های مصرف: تزریقی، خوراکی، استنشاقی و تدخینی (به وسیلة سیگار دست پیچ یا پیپ)

داروهایی که مصرف پزشکی دارند

برخی از داروهایی که برای درمان بیماری‌ها تجویز می‌گردند در صورت مصرف نابجا می‌توانند اعتیادآور باشند. عمده‌ترین این داروها عبارتند از:

داروهای مسکن ـ خواب‌آور مانند بنزودیازپین‌ها (دیازپام، کلردیازپوکساید، اکسازپام و.) و باربیتوراتها (فنوباریتال، سکوباریتال، آموباریتال، پنتوباریتال و.)قرص‌های ضد درد مانند استامینافن کدئین،‌ آسپیرین کدئین و شربت‌های ضد سرفه و خلط آور حاوی کدئیو

آمفتامین‌ها

قرص‌های دی فنوکسیلات

قرص های بیپریدین‌ (آرتان)

برای برنامه ریزی راههای موثر در پیشگیری از اعتیاد، ابتدا باید علل و عوامل موثر در شروع مصرف و اعتیاد به مواد را در نوجوانان و جوانان شناخت. عوامل ژنتیکی، شخصیتی، پسیکوپاتولوژیک،فارماکولوژ یک، خانوادگی، محیطی و اجتماعی همگی دراتیولوژی سوء مصرف و اعتیاد موثر هستند و عوامل متعدد درمقابل بایکدیگر به سوء مصرف و سپس اعتیاد منجر می‌گردند.

برای انتخاب و به کارگیری مناسب استراتژی‌ها، دانستن نیازها و مشکلات و پتانسیل‌ها و توانائی‌های اجتماعی ضروری است. اجرای هربرنامة پیشگیری به شناخت دقیق منطقه،‌بررسی کامل وضعیت بهداشتی و روان شناختی و بررسی‌های همه گیرشناسی بستگی دارد تا به این وسیله عوامل موثر بر مصرف مواد آشکار شود. به عنوان مثال، باید شایع ترین نوع مادة مصرف و گروه سنی افراد در معرض خطر، موقعیت‌ها و محل‌های مصرف، باورهای نادرست وعوامل مخاطره آمیز، امکانات و منابع موجود را شناخت و براساس آن مدل فعالیت‌های پیشگیری را تعیین نمود. تحقیقات نشان داده اند که نمی‌توان یک روش واحد را به عنوان بهترین روش برای همه افراد و گروه‌ها انتخاب نمود. بهره گیری از استراتژی‌های مختلف برای تاثیر برشیوع اعتیاد ضروری است زیرا عوامل متفاوتی در ایجاد اعتیاد موثرند.

مهمترین استراتژهای پیشگیری از اعتیاد که درجهان از آنها استفاده می‌شود عبارتند از :

1- آگاهسازی افراد در مورد خطرات و مضرات مواد

2- افزایش مهارت‌های زندگی مانند مهارت تصمیم گیری، حل مسئله، ارتباطات اجتماعی

3- تقویت فعالیت‌های جایگزین به جای مواد برای ارضای نیازهای روانی اجتماعی نوجوانان وجوانان

4- مشاوره و مداخلة حین بحران، دربحران‌های مختلف در طول زندگی

5- ارتقاء فرهنگی و مذهبی

6- تقویت قوانین و مقررات مبارزه با مواد

7- درمان معتادان برای جلوگیری از سرایت اعتیاد

استراتژیهای فوق در قالب فعالیت‌های زیر مورد بحث قرار می‌گیرند:

1- فعالیت‌های متمرکز برفرد

2- فعالیت‌های متمرکز برآموزش و آگاه سازی والدین

3- فعالیت‌های متمرکز برمعلمان ومدرسه

4- فعالیت‌های پیشگیری بااستفاده از رسانه‌ها

5- فعالیت‌های پیشگیری از طریق محلهای کار و مکان‌های تجمع

6- فعالیت‌های پیشگیری با استفاده از شبکة مراقبت‌های بهداشتی اولیه

7- وضع واجرای قوانین و مقررات